ايران در هزاره سوم و دوم پيش از ميلاد همه‌جا پيشتر شده بوده است . ايران كه در نگارشهاى مختلف از آن به نامهاى : « آئيريانم ويجه » « آئيريا » « آيرين وئجه » « آئيريه » « آريان » « ائبرين » « ايران ويج » « ايران ويژ » « آريان ويژن » « ايران شتر » « اران » نام برده مىشود و كلمهء آريا از نام جغرافيايى و سياسى « آريا نام خشاترام » به معنى كشور ايران - ايرانشهر ، انشقاق يافته است . زردشتيان وطن نخستين خود را به نام « ايران - وئجه » يعنى وطن آرياييها مىنامند . استرابون كلمهء « آريانا » را براى سرزمين استعمال كرده است كه تقريبا با آنچه امروز به نام « ايران » مىناميم ، تفاوتى ندارد . ايران باستان محدوده‌اى از شمال به درياى خزر و از جنوب به خليج فارس و درياى عمان و از غرب به سرزمين باستانى بين النهرين و از شرق تا جلگه‌هاى سند قرار