الامام الهمام الكاظم « 1 » - صلوات اللّه و سلامه عليه و [ على ] آبائه الكرام الى يوم القيام . و ثانيا رتبت سلطنت كه مورث روابط سرافرازى و رياستى است منتهى به سلاطين نامدار صاحب جاه چون حسن بيك 5 [ 2 ] « 2 » و مظفّر الدّين جهانشاه و چنانچه طريقهء نسب ارث خاندانهاى عالى است كه در اثناى نسب قبل از وصول به اعلى درجهء منتهى اولا منتهى به عاليجاهى مىگردد كه به زبان اين قوم او را سرسلسله مىگويند . رتبهء اين شرف به اتّفاق خاصّهء حضرت شيخ قدسى الاخلاق صفى الملة و الدّين اسحق است كه در زمان خود محيط بحر اكرام و انفاق و مركز دايرهء قطبيّت آفاق بود و قلم مشكين‌طراز واضح الاعجاز طريقت‌شعار با اعزاز درويش توكّلى بن حاجى اسمعيل بن الاردبيلى المشهور به ابن البزّاز در زمان حيات حضرت شيخ صدر الدّين موسى به رسم مقامات كه مبيّن حالات و كرامات مشايخ مىباشد در باب احوال حضرت شيخ صفى الدّين و انتساب خرقه و آباى آن حضرت تا فيروز شاه زرّين كلاه ، كتابى بديع تصنيف نموده و بابى رفيع بر روى تأليف گشوده ، امّا غريب آن است كه بعد از امين الدّين جبرئيل ذكر شيخ صالح نفرموده و به قطب الدّين انتقال نموده و بالاخره قلم بعض اهالى كه به اقدام تصحيح حواشى آن را مىپيموده ذكر شيخ صالح را به فرزندى « 3 » امين الدّين جبرئيل و پدرى شيخ قطب الدّين بر آن افزوده و اين موافق نسب‌نامه‌اى است كه در نظر كيميااثر حضرت عالىجاهى نقابت و صدارت‌پناهى جمال الحق و الحقيقه و الدّين الاسترابادى - لا زال ايّام علوّ كماله و جلاله مصونة عن التّناهى « 4 » - سمت تصحيح پذيرفته ، و اگر حضرت شيخ صفى الدّين 4 را مقصود به مدح داريم بر طريقهء ثانيه كه صالح از آباء باشد

--> ( 1 ) . در مقايسهء منابع عصر صفوى در مورد نسب‌نامهء خاندان صفوى به اين نكتهء درخور توجّه برمىخوريم كه ، در صفوة الصفا ، نسخهء اياصوفيا و نسخهء چاپى ( ص 70 ) عنوان سيّد نيامده ، در جهان‌آرا ( ص 258 ) و جواهر الاخبار ( ص 5 ) قبل از فيروزشاه ، اسامى با عنوان « سيّد » ذكر شده است ؛ و در تكملة الاخبار ( ص 35 ) از امين الدّين جبرئيل به بعد لفظ سيّد آمده است . و در حبيب السير ( ج 4 ، ص 409 ) نيز به سادات بودن تبار شيخ صفى اشاره‌اى نشده است . در اين زمينه هم‌چنين رجوع شود به كتاب‌هاى شيخ صفى و تبارش تأليف احمد كسروى و سلسلة النسب صفويّه تأليف شيخ حسين پيرىزاده زاهدى . ( 2 ) . برابر با 262 برگ الف نسخهء « م » است . ( 3 ) . و : فرزند . ( 4 ) . ترجمه : همواره ايام بلندى كمال و جلالش از پايان يافتن مصون بادا .