مُسْتَقِيمٍ » « 1 » لشكريان را بىاندوه و بيم در دنيا به فضاى دار القرار « جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ » « 2 » رسانيد و سابقهء ارث نبوّت برطبق صادقهء « عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً » « 3 » آن حضرت را ساكن چنان منزلى گردانيد . مثنوى گرامى نهالى كه در سرورى * بود نخلى از باغ پيغمبرى نشايد كه خارش كند روزگار * به خوارى كند جاى او شوره‌زار بدانست لايق كه دور سپهر * دهد آبش از چشمهء ماه و مهر به عزّت چنان سرفرازش كند * كز اقبال و دولت طرازش كند ببخشد خداوند فرمانروا * ز برگ و برش عالمى را نوا خدايا تو اين نخل اقبال و جاه * كه هستند ازو عالمى در پناه [ 182 ] چنانش به اقبال و دولت بدار * كه عدلش بود شرع و دين را مدار شود رايتش هادى راه دين * مصون ماند از چشم بدخواه دين زمانش كه خلق‌اند ازو در امان * بود با بقاى زمان توأمان قشلاق فرمودن شاه با دين و داد در شهر محمودآباد و فرستادن لشكريان پاك‌اعتقاد به جانب باكويه و حدود آن بلاد چون محمودآباد كه از خوبى بساتين و عمارات رشك « إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ » « 4 » بود مستقرّ سرير سلطنت گشت ، در خاطر همايون گذشت كه ، جهت سرانجام اسباب قورخانه و

--> ( 1 ) . نور ( 24 ) آيهء 46 . « و خدا هركس را كه بخواهد به راه راست هدايت مىكند » . ( 2 ) . توبه ( 9 ) آيهء 72 . « بهشتهايى كه جويها در آن جارى است » . ( 3 ) . اسراء ( 17 ) ، آيهء 79 . « باشد كه پروردگارت ، تو را به مقامى پسنديده برساند » . ( 4 ) . فجر ( 89 ) آيهء 7 . « با ارم كه ستونها داشت » .