آن كوشيد و قرآنى كه به خط خود در طفوليت كتابت كرده بود ، بر روى ضريح مبارك گذاشت . . . » ( وقايع سال 914 ) « . . . فرمان داد تا نجاران هنرمند و مهندسان خاتم‌بند از اطراف بلاد در بغداد جمع شده شش صندوق منقش در كمال تكلف و زيبائى ترتيب دهند و صندوقهاى كهنه قديمى را از آن مرقدهاى مبارك برداشته ، صندوقهاى نو را به جاى آنها گذارند . . . » ( وقايع سال 914 ) « . . . عمارتى لايق مشتمل بر گنبد و رواق و كرياس و مسجد و چندين حجره فوقانى و تحتانى بر مزار كثير الانوار امامزاده سيد علاء الدين حسين در محلهء باغ نو شيراز احداث نمود . . . » ( وقايع 923 ) « . . . طهماسب قلى خان پس از فتح شيراز . . . مبلغ يكهزار و پانصد تومان براى تعمير بقعه مباركه و مقدار 720 مثقال طلاى خالص را قنديلى ساخته به زنجير نقره در حرم محترم شاه‌چراغ آويختند و آن قنديل تا سال 1239 كه تمام عمارات آن بقعه از زلزله خراب شد باقى بود و همان قنديل شكسته را فروخته قيمت آن را به مصارف تعمير خرج نمودند روزى نواب طهماسب قلى خان در تكيه خواجه حافظ از ديوان بلاغت نشانش تفأل نموده اين غزل در بدايت صفحه آمد : « سزد كه از همه دلبران ستانى باج * چرا كه بر سر خوبان عالمى چون تاج بشكرانه اين بشارت ، تكيه خواجه را تعميرى لايق نمود . . . » ( وقايع سال 1142 - گفتار اول ) « . . . از اتفاقات آنكه چندين بار بارانهاى هفت شبانه‌روزى بباريد و آنچه خانه از دست افغان بدر رفته بود ، از باران و برف خراب گرديد » ( وقايع همان سال ) « . . . برحسب حكم نواب طهماسب قلى خان ، محصلان ساعى بر ملاك و باغبانان ديوانى و اربابى گماشته ، طوعا او كرها به غرس اشجار و آبادى باغات كه در زمان افغان حتى درختى در آنها نگذاشته بودند پرداختند و تا سه سال اهتمام نمودند و باغات اربابى و ديوانى مانند باغ فردوس و خلد برين و . . . تكاياى جانب جعفرآباد و مصلى و دلگشا . . . به حليه آبادى رسيد . . . و آبادى اين باغها به جائى رسيد كه خالى از اغراق نزديك به سى هزار سرو و كاج و چنار داشت به غير از درختان ثمرى و باغستان قصر الدشت . . . » ( همانجا ) « . . . چون از عهده احمد خان برنيامد بلوك فسا و خفر و كوار را خراب كرده عود به شيراز نمود و باغاتى كه در فتنه تقى خان خراب نگشته بود ، تمامى درختان آنها را بختياريان بريدند و به جاى هيزم فروختند و صرف نمودند . . . » ( وقايع سال 1165 ) « . . . از بامداد تا شش ساعت 5 هزار نفر را كشتند و ضريح مبارك را درهم شكستند و قنديلهاى زر و سيم و جواهر رنگينى كه سالهاى دراز از هر كشورى بدانجا حمل داده ، خزانه نموده بودند به غارت بردند . . . » ( وقايع سال 1216 ) 5 - بيرحميها و قساوتهاى صاحبان قدرت ، يك لحظه از نظر تيزبين ميرزا حسن نهان نمانده است ، از شكنجه‌ها گرفته تا كشتارهاى دستجمعى و يا اعمال ضد اخلاقى و ضد انسانى داعيه‌داران حكومت و رياست . به نمونه‌هاى زير بنگريد :