چنكيز خان فرزند انرا تربيت مىفرمود فرزند دوّم خود چغتاى را كه بياساق و يوسون از ساير فرزندان ممتاز بود بنوازش مخصوص گردانيده از خلاصهء لشكر خود جمعى گزين كرده كه مقدّم ايشان قراچار بود از قوم برلاس و بر رأى و كفايت و ياساق و شجاعت او اعتمادى تمام بوده و ضبط كار ملك و ياساق و يوسون آن پادشاه كامگار بعقل و دانش او حوالت كرد و او جدّ بزرگوار اين امير صاحب‌قران است لاجرم اثر دوربينى و عاقبت‌انديشئ آن پادشاه كامگار بعد از مدّتها درين ايّام ظاهر شد كه امير صاحب‌قران مملكت را بعد از فتنه و آشوب در قيد ضبط و نسق آورد و اوروغ مبارك چغتاى را در مقام سلطنت ايران و توران بلكه اكثر بلاد ربع مسكون دارايئ ملك و سلطنت ممهّد گردانيد و گردن سركشانرا بطوق مذلّت درآورد و سر گردن‌كشانرا بر خاك هلاك انداخت و بقيّهء كه از ضرب شمشير آبدار او امان يافته بودند دانستند كه با درفش پنجه انداختن و با كوه دست در كمر زدن و با دريا زبردستى كردن و با پيل كشتى گرفتن غايت حماقت و نهايت غوايت باشد جز امتثال و فرمان‌بردارى چارهء نديدند و خود را در زمرهء خدم و حشم درآوردند و بعد از جرم و گناه بتقبّل خراج و تكفّل باج نفس خود را از درياى بلا بساحل نجات رسانيدند لاجرم همه سر بر آستان انقياد نهاده مطيع و فرمان‌بردار شدند ايزد عزّ و علا اين ذات عديم المثال و اين سايهء حضرت ذو الجلال و اين مظهر تجلّئ جمال و جلال را سالهاى بسيار و قرنهاى بىشمار در جهانگيرى و جهاندارى پاينده و مستدام داراد و دامن اقبال و ساحت جلال او از گرد حوادث ايّام و نوايب روزگار مصون و محروس داراد و اوروغ بزرگوار و اولاد نامدار او را تا رواق عرش و طباق فرش قايمند مسلسل و پاينده داراد و شمع جمع ايشان تا جهان باشد تابان و فروزان باد مساعئ جميله‌اش در جهان مذكور و مشكور و اعلام دولتش منصور تا نفخ صور بمحمّد و آله اجمعين [ نظم ] خدايا تو اين شاه درويش دوست * كه ايران و توران بفرمان اوست بسى بر سر خلق پاينده دار * بتوفيق طاعت دلش زنده دار برومند دارش درخت امّيد * سرش سبز و رويش برحمت سپيد امّا بعد سبب تحرير اين كتاب آنست كه در سنهء اربع و ثمانمايه بندگئ حضرت امير صاحب‌قران خلّد الله ملكه على مرّ الزمان باحضار بندهء كمينه نظام شامى مثال داد و چون بشرف بساطبوس مفتخر گشتم بعد از تقديم مراسم نوازش و اكرام و تمهيد وظايف لطف و انعام در مقام تربيت و بنده‌پرورى اشارت عالى نفاذ يافت تا تاريخى كه جهت