خلافت امير المؤمنين الطايع للّه ابو بكر بن المطيع هفده سال و نُه ماه « 1 » 1 چو طايع در ايران زمين شاه شد * همه ملك او را نكوخواه شد در ايّام آن شاه اقليم شام * به حكم سماعيليان شد تمام بر آن مملكت پادشا شد عزيز * به تدبير و دانش به جنگ و ستيز چو شد سال تاريخ بر شصت و هفت * ز شيراز عضد سوى بغداد رفت 5 جهان را سرآورد بر بختيار * ز دولت بر آن ملك شد كامكار خليفه پذيره شدش با سپاه * نپذرفته ز آن پيش كس را به راه عضد سر از اين بركشيد از مهان * به فرمان درآورد ملك جهان نكويى به هر كار كرد آشكار * از او گشت آباد آن خوش ديار سوى عالمان و بزرگانِ دين * وظايف از او شد مقرّر گزين 10 هر آنك از خليفه همى سركشيد * به تدبير او جمله فرمان گزيد بويژه مهين قيصر روم بود * كه از سالها باز جنگ آزمود به تدبير او را عضد كرد رام * كه حاجت نيامد كشيد انتقام بزد سكه بر نام اغطوس « 2 » در آن * كه در روم بود اوّل قيصران يكى لوح زرّين نوشته بر او * به سريانى آن شه به خطّى نكو 15 كه : « رفته از اين دور چندان زمان « 3 » * يكى پادشا خيزد از ديلمان كه دارد چنين و چنان شكل و خو * اگر ز آن‌كه آرد سوى روم رو ز نسلم هر آن‌كو بود پادشا * مبادا كه گردد مخالف ورا

--> ( 1 ) سب : عنوان ندارد . ( 2 ) ( ب 13 ) . در اصل و سب : اعطس . ( 3 ) ( ب 15 ) . سب : چندين زمان .