هر كه در دهر كامران باشد * ز التفات خدايگان باشد خان دوران امين دولت شاه * كه درش مأمن جهان باشد فدائى كاشانى در مدح او سروده است : مژده بادا مردم شيراز را كز اصفهان * سويشان از جانب شه فخر دوران آمده از چه دانى جسته بر مريخ رفعت مشترى * ز انكه بر منبر ترا هر دم ثناخوان آمده كلك در دست تو از بهر نظام مملكت * چون نگين گوئى در انگشت سليمان آمده اين دو شعر از اشعار ميرزا فطرت شاعر است كه در مدح او سروده است : خاك را با حزم تو شايد كجا لاف از درنگ * باد را با عزم تو زيبد كجا لاف از شتاب بر درت رو كرد هركس در جهان شد كامران * در برت ره جست هركس در زمان شد كامياب مهدى بيك شقاقى را قصيده‌ايست غرا كه در مدح او سروده است . چون اشعار مهدى بيك كمتر در دست اهل زمان است و شعر او نهايت امتياز را دارد لهذا ما تمام آن اشعار را جز يك دو بيت در اينجا مىنگاريم : ديشت ز قضا فضاى عالم * شد لشكر زنگ را مخيم ديو سيهى شد آشكارا * از دست ربود خاتم جم بر كنج پر از لآلى چرخ * زد حلقه مجره همچو ارقم افراشته شد ز ظلمت شب * هر شب علم سياه پرچم ناگه ز كمين كشيد خورشيد * تيغ از پى فتح ملك عالم