عين بىسياستى است . قهر عبد الرشيد خان از همين جا شروع مىشود . وقتى ميرويس ، در باغ ارغستان ، سپهسالار را به قتل مىرساند ، و سپس قلعه قندهار را مىگيرد ، كل سپاه ايران تارومار مىشود . صحيفة الارشاد در اين‌جا منظره‌اى را مجسم مىكند كه بىموقع نيست ، عينا نقل شود : مقدمات كار مفصل است و دقيق و بايد در متن كتاب خواند . خلاصه اين است كه « . . . اميرويس مردود ، به اتفاق سلاطين و قشون شقاوت نمون ، خود ، به هيئت اجتماعى ، دست به شمشير و تفنگ نموده ، على الغفله داخل دولتسراى آن زيبنده مسند عظمت و جهاندارى شده ، اولا به استيصال دوحة اقبال ، و انقطاع نهال عظمت و اجلال پرداخته ، رشته حيواتش را به مقراض خدعه و دغا مقطوع ساختند . . . و اين واقعه در چهارشنبه شانزدهم شهر جميدى الثانى 1121 ه / 13 اوت 1709 م . وقوع يافت ، ابتداى آشوب در بلاد ايران همين بود . . . قريب ده هزار نفر قشون متجاوز بر سر او [ ميرويس ] جمعيت نمود . دشمن دوست‌نما هرچه كند تزوير است * خصم خاموش‌نشين ، چون سگ غافلگير است « 1 » پنج من گندم خرج راه سرباز بر طبق روايت صحيفة الارشاد : « به تاريخ يوم الخميس هفدهم شهر شعبان المعظم 1121 ه / 11 اكتبر 1709 م . عاليقدر كيومرث بيگ گرجى از نزد بندگان على قلى خان از جانب سفر قندهار وارد ، و اخبار موحشه قضيه نامرضيه و واقعه هايله قتل بندگان سپهر مكان مغفور سپهسالار و مقاتله و انهزام سپاه و مراجعت بندگان على قلى خان را با سپاه منهزمه به ولايت اربعه به عاليجاه الكسندر ميرزا و اعاظم دار الامان كرمان

--> ( 1 ) - ورق 54 صحيفة الارشاد .