فرموده‌اند گذشته گذشته است ( مضى ما مضى ) مبانى صلح و عهود نظير آنچه در زمان سلاطين سلف بوده خواستار شده‌اند . بر خاطر شريف مخفى نيست كه طبق نامه‌اى كه قبلا ارسال فرموده بودند ، شرط اقرار صلح را استرداد ممالك و قلاعى كه در زمان سلطان مراد خان عليه الرحمه به تصرف دولت عثمانى در آمده بود اعلام داشته بودند و چگونگى تصرف اين ممالك را با استفاده از فرصت به علت درگيرى عساكر عثمانى در ناحيهء هنگرى ( - مجارستان ) و حلب و شام و بغداد و خالى بودن ممالك مزبور از قواى عثمانى ، به منظور دفع قواى جلالى . بر خاطر شريف روشن است كه با تصرف متعلقات خزاين پادشاهى درين ممالك ، عدم رضايت پادشاه عثمانى از قبول مطلب « گذشته گذشته است » بر ارباب خرد مبرهن است و با وجود تصرف اين همه خزاين پادشاهى برقرارى صلح چگونه امكان خواهد داشت ؟ اگر وساطت اين خيرانديش مخلص در برقرارى صلح و صلاح منظور باشد ، به وسيلهء نامه ، با تسليم ممالك و قلاع و بقاع متصرفى حسن نيت خود را اعلام فرمايند تا اين محب خيرخواه حق‌شناس وسيلهء صلح و صلاح طرفين شود و اقدام و سعى به جاى آورد . . .