« بكرد چشمگرگ » شده‌اند و تمام افراد چشمگرگ ساكن خراسان به پنج شعبه قسمت ميشوند : 1 - زعفرانلو كه كرد قوچانى باشند . 2 - شادلو كه در خاك بجنورد سكونت دارند . 3 - كيوانلو كه در خاك خياران و رادكان هستند . 4 - عمارلو كه اغلب در خاك نيشابور و باقى در ساير نقاط خراسان متفرق هستند . 5 - خورده ايماق كه مركب از طوائف كوچك باشند و اين طايفه در تمام نقاط خراسان حتى بجنورد و قوچان متفرق هستند ، از طايفه زعفرانلو و شادلو هم در ساير نقاط خراسان بطور متفرقه سكونت دارند ولى اكثر سكنه كلات از طايفه كيوانلو و خورده ايماق هستند . اما اينكه اين طايفه را در چه زمانى به خاك خراسان آورده‌اند عقيده رؤساء و معمرين آنها اين است كه آنها را شاه عباس صفوى « انار اللّه برهانه » از « روم ايلى » در خاك آخال از عشق‌آباد الى قزل رباط جهت جلوگيرى از تاخت و تاز اوزبكها سكنى داده و بعد از فوت مرحوم شاه عباس بواسطه تاخت و تاز اوزبكها و اغتشاش سرحدات بعزم مراجعت به وطن اصلى خودشان « روم ايلى » مستقيما حركت كرده به اين طرف كوه آمدند كه خبر جلوس شاه صفى را ميشنوند و از مراجعت به وطن منصرف شده در همان نقاط متوطن ميشوند و بتدريج بر سكنه اصليه آنجاها كه قوچان و بجنورد و چناران و رادكان باشد و طايفه كرائيلى آنجاها سكنى داشته‌اند غالب ميشوند و آنها را مسلوب الاختيار نموده خود رؤساى اكراد مستقل ميشوند ، ولى در نيشابور بواسطه استقلال طايفه بيات طايفه عمارلو نميتواند استقلالى بهم برساند و در كلات و دره جز هم بواسطه قدرت جلاير نميتوانند استقلالى پيدا كنند .