كارستن نيبور ( مترجم : پرويز رجبى )

79

سفرنامه كارستن نيبور ( فارسى )

استادى ساخته شده باشد . سطح تپه ، كه در آن خرابهء ساختمانهاى زيادى قرار دارد ، افقى نيست و ازاين‌روى ، ديوار بيرونى ، بلندى يكنواختى ندارد . من بلندى اين ديوار را در جاهاى مختلفى اندازه گرفته‌ام و اين اندازه‌ها را در نقشهء ساختمان نشان داده‌ام : ديوار در سمت جنوبى 2 / 1 14 تا 4 / 3 18 پا بلندى دارد ، در سمت غربى 32 تا 41 پا و در سمت شمالى 16 تا 27 پا . I / 5 در بالاترين نقطه قرار دارد ( به‌طورىكه بعدا اشاره خواهد ، 50 پا بلندتر از افق كلى ) و ظاهرا اين قسمت قديمىترين قسمت اين مجتمع است . H / 5 چندپا پائين‌تر است ، اما فضاى اين دو ساختمان گودتر بوده است و اين موضوع را مىتوان از پيكركنده‌هايى ، كه در اين‌جا ، روى ديوارها قرار دارند و قسمتى از آنها زير خاك مانده است ، دريافت . تالار ستونهاى E و D و C و B / 5 پائين‌تر از ساختمان G / 5 است و بلندتر از فضاهاى AE / 5 و a / 5 ، كه درست جلوى پلكان اصلى قرار دارد . ساختمان كوچك K / 5 از همهء ساختمانهاى ديگر پست‌تر است و ازاين‌روى نسبت به ساختمان‌هاى ديگر قسمت بيشترى از اين ساختمان در زير خاك مانده است . در عوض در تالارهاى ستون‌دار I و H / 5 و در جاهايى از E و D و C و B / 5 ، حتى گرد و خاك روى زمين ديده نمىشود . در ساختمانهاى I و H / 5 به روشنى ديده مىشود ، كه بالاى صخره تراشيده شده است . كف اين تالارها از صخره‌اى مرمرى است و به اين‌ترتيب زيباترين و پردوام‌ترين كف ساختمانى ، كه انسان مىتواند ، تصورش را داشته باشد ، به‌وجود آمده است . تمام سمت جنوبى R / 5 با ساختمان K / 5 هم‌ارتفاع است . ديوار خارجى ، ديگر ديوار حفاظتى ندارد . اين ديوار حفاظتى و سنگهايش ، همراه قطعات ديگرى از اين خرابه‌هاى باشكوه به استخر و شيراز و حتما جاهاى ديگر برده شده است . ديوار ، در قسمت‌هاى جنوبى و شمالى ، طورى صدمه