به چشم مىخورد « 1 » . پشت ساختمان L / پنج در سينه كوه رحمت يك اثر باستانى ديگر ( P / پنج ) وجود دارد ، كه خيلى سالم برجاى مانده است « 2 » . در اين‌جا قسمت بزرگى از كوه سنگى تراشيده شده است ، تا كوه سينه‌اى عمودى بيابد . اين پيشتاك بزرگ داراى پيكركنده‌ها و ستونها و نقش و نگارهاى هنرى زيادى است . هرجا كه سينه كوه سطحى كافى به دست نداده است ، به كمك سنگهاى ديگرى به گستردگى سينهء كوه كمك كرده‌اند . سنگهاى پيكركنده‌دارى كه در سينهء كوه قرار داشته‌اند و پايين كوه سقوط كرده‌اند ، به‌وضوح نظر بالا را تأييد مىكنند . در قسمت پايين ، سكوهاى پلكان مانندى به طول تمام اين اثر باستانى وجود دارد ، اما بلندى اين سكوها بيشتر از آن است ، كه بتوان از آنها به‌جاى پلكان استفاده كرد . شايد در بالاى اين سكوها ساختمانهايى وجود داشته است ، كه در طول ساليان دراز به مرور از ميان رفته‌اند و يا اين‌كه در مواقع لزوم سكوهاى كوچكترى روى سكوهاى بزرگ قرار مىگرفته است و سكوهاى بزرگ به صورت پلكانى درمىآمده است . چشمهاى من به خاطر نقاشى آثار مختلف اين كاخها و مخصوصا تهيه رونبشتهء سنگنبشته‌هاى زياد ، مخصوصا آنهايى كه در ارتفاع بلندى قرار دارند و به‌خاطر تابش نور خورشيد به خوبى قابل تشخيص نيستند ، طورى خسته شده بود ، كه جرأت تهيه شكلى از اين پيشتاك بلند را نيافتم و تحمل رنج تهيه اين شكل هم ضرورت نداشت ، چون در سفرنامه‌هاى مختلف تصويرهايى از اين محل

--> ( 1 ) . منظور چهار سنگنبشتهء داريوش ( D . P . d . ) در ديوار جنوبى صفهء تخت‌جمشيد است ، كه به سه زبان فارسى باستان ، ايلامى ( K ) و بابلى ( L ) روى قطعه سنگ يكپارچهء بزرگى به طول هشت متر نقر گرديده‌اند . دو سنگنبشته از چهار سنگنبشته ، هركدام در 24 سطر به خط ميخى فارسى باستان است I ) و ( H . ( 2 ) . منظور آرامگاهى است در سينهء كوه رحمت ، كه آن را آرامگاه اردشير سوم مىدانند .