كمپفر ، همراه نداشتم و نمىتوانستم شكلهايى را كه سياحان نامبرده تهيه كرده‌اند با اصل تطبيق بكنم . شكلهايى كه من تهيه كرده‌ام تا حدودى با شكلهاى شاردن و دوبروين فرق مىكنند . سياحان آينده تصميم خواهند گرفت ، كه چه كسى كوشش بيشترى داشته است . درهرحال به نظر من ايرادهاى زيادى را كه دوبروين به شكلهاى آقاى شاردن گرفته است ، منصفانه نيست و حتى به اعتقاد من ، دوبروين شكلهاى زيادى را ابتدا با مداد فقط به صورت طرح تهيه كرده است و بعدا در سر فرصت ، كار طرحها را با جوهر به اتمام رسانيده است و ازاين‌روى قسمتهاى زيادى غيرقابل تشخيص شده‌اند . به جا بود ، كه دوبروين اصلا چيزى در مورد شاردن و كمپفر منتشر نمىكرد . چون او در نوشتهء خود ، براى دفاع از شكلهايى كه تهيه كرده است ، شاردن و كمپفر را متهم به خطا مىكند . دلم مىخواهد وقتى در آينده يك اروپايى از تخت‌جمشيد ديدن مىكند ، از سنگنبشته‌هاى زيادى كه در اين‌جا وجود دارد ، رونبشته تهيه كند و اين رونبشته‌ها طورى باشند ، كه آدم بتواند ، مثل خود سنگنبشته‌ها در رونبشته‌ها هم يك‌يك حرفها را از هم‌ديگر تشخيص بدهد . نه كمپفر و نه شاردن و نه دوبروين ، هيچ‌كدام در تهيه رونبشته دقت نكرده‌اند و گمان مىكنم همين بىدقتى سبب شده است ، كه كسى تاكنون به خواندن اين سنگنبشته‌ها نپرداخته است . مىخواهم در اين‌جا سنگنبشته‌هاى L و K و I و H / هيجده را كه تقريبا در وسط ديوار اصلى جنوبى [ صفهء تخت‌جمشيد ] به آنها برخورده‌ام ، به صورت رونبشته نقل بكنم . اين سنگنبشته‌ها در كنار يك‌ديگر قرار داشتند . قطعه سنگى كه سنگنبشته‌ها در رويش قرار دارند 26 پا درازا و شش پا بلندى دارد و تمام سطح سنگ با سنگنبشته پوشيده شده است . به اين ترتيب مىتوان به بزرگى حرف‌ها پىبرد . در اين‌جا هم سه الفباى مختلف