بهرهء اول موقع و وضع جغرافيايى ايران ، سرزمين پارس مملكت ايران در خاك اصلى قارهء [ آسيا ] واقع است . در طول تاريخ و از دورهء باستان ، وسعت اين سرزمين بارها افزوده و كاسته شده است . اكنون پهنهء آن ميان 26 و 40 درجهء عرض شمالى ، و 44 و 62 درجهء طول شرقى است . ايران از غرب با تركستان آسيايى ، از شمال با قفقاز و درياى خزر ، از شرق با افغانستان و بلوچستان ، و از جنوب از راه خليج فارس با [ شبه جزيرهء ] عربستان همسايه است . طول آن از شرق به غرب نزديك 900 ميل انگليسى و از شمال به جنوب حدود 700 ميل است ، و مساحت آن تقريبا 000 ، 648 ميل مربعات . سراسر اين كشور به يازده ايالت جدا شده كه عبارت است از آذربايجان و عراق عجم و لرستان و عربستان [ خوزستان ] و فارسستان و لارستان و كرمان و گيلان و مازندران و خراسان و كردستان . ايرانيان كشور خود را كلا ايران مىخوانند . واژه « پرشيا » Persia در اصل به معنى فارسستان است كه يكى از ايالات ايران است . چون ابتدا ، يونانيان اين سرزمين را پرسيس Persis ناميدند ، اروپاييان هم بر اين اشتباه ( خواندن ايران به نام يك بخش آن ) ماندند و نام درست به‌كار نبردند ، و ايران سرانجام همان « پرشيا » خوانده شد . اما ايرانيان اين نام را [ براى كشور خود ] به‌كار نبردند . همچنين است كه نام « نىهون » [ يا « نيپّن » ] براى ژاپن و مملكت چين [ به تبع نام يكى از سلسله‌هاى قديم حاكم بر چين كه « شين » Ching بود ] براى چين .