نوبويوشى فورو كاوا ( مترجم : هاشم رجب زاده و كينيجى ئه اورا )

25

سفرنامه فورو كاوا ( فارسى )

قلمروشان را به دربار برگرداندند ، اما « حاكم » ولايت خود ماندند . در سال 1873 با ايجاد وزارت داخله بيشتر حكام از توكيو انتخاب شدند . در زمينه‌ى اجتماعى هم به اصلاحات پرداختند . در سال 1870 عامه اجازه يافتند كه نام خانوادگى ، كه تا آن زمان امتياز بزرگان و اعيان بود ، اختيار كنند ، و آزادى انتخاب كار و محل اقامت نيز به مردم داده شد . در سال 1871 م . عامه مجاز شدند كه با خانواده‌هاى اشراف ازدواج كنند . حق و امتياز شمشير كشيدن بىپروا از سامورايى گرفته شد ؛ و در ماه مارس 1876 كه دولت خود را پابرجاتر ديد ، شمشير بستن را يكسره منع كرد . پايه و مايهء تحول عظيم سال‌هاى پس از نهضت ، اصلاحاتى بود كه اقتصاد و سياست و دفاع كشور را متحوّل ساخت . دولت براى ايجاد زمينهء فكرى پيشرفت و نوسازى اقتصادى به آگاه ساختن مردم برآمد . در سال 1872 م . آموزش همگانى برقرار شد . در سال 1871 م . هيأتى براى درخواست تجديدنظر در پيمان‌هاى تحميل شده و تحقيرآميز سال 1858 به اروپا و ممالك متحده فرستاده شد . اما همه جا به اين فرستادگان گفتند كه براى گفت‌وگو بر سر « پيمان‌ها » هنوز زود است ، و رهبران ژاپن دريافتند كه اصلاحات گوناگون و از آن ميان تجديدنظر كامل در نظام قضايى كه بهانهء غربىها بود بايد انجام شود . آنها در هيجده ماه سفر خارج ، بخش اعظم مظاهر پيشرفت غرب را ديدند و مصمّم شدند كه كار اصلىشان پس از بازگشتن به ميهن تسريع تجدّد ژاپن باشد . در اين كار چنان جدّ و جهد شد كه در سال 1880 م ژاپن نوين وقت را مناسب ديد كه براى نمايش قدرت دريايى و پيشرفت‌هاى ديگرش كشتى رزمى خود را به بنادر اقيانوس هند تا خليج فارس بفرستد ، و همراه آن هيأت سفارتى به دربارهاى ايران و عثمانى روانه دارد . راه ترقى و اعتلا به تنش‌ها و مناقشه‌ها هم نبود . الغاى امارات در سال 1871 و اجراى ترتيب نظام اجبارى از سال 1872 ريشهء خانخانى را سوزاند و امتياز سامورايى را از ميان برد و خشم رزمندگان قديم را برانگيخت . اختلاف نظر بر سر مسألهء كره در اواخر سال 1873 ميان رهبران « ميجى » تفرقه انداخت . با اين تصميم دولت كه با كره ، به بهانهء امتناع جسورانه‌اش از گشودن روابط ديپلماتيك با « ژاپن سنّت‌شكن و غرب‌گرا » به جنگ درنيايد ، سايگوء تاكامورى رهبر هوادار جنگ در « شوراى حكومتى » ، مردى كه همه او را نمونهء فضيلت‌هاى سپاهىگرى مىدانستند ، در ايالت ساتسوما هستهء مقاومتى ساخت و به سردارى بيست هزار سامورايى به سوى پايتخت به راه افتاد . اين شورش در ماه سپتامبر آن سال درهم شكسته شد . ساخت و ساز نظام تازهء حكومت پس از فرستاده شدن هيأت سفارت به ايران نيز ادامه يافت . فرمان 12 اكتبر 1881 م . امپراتور اعلام داشت كه مجلس شورا در سال 1890 تشكيل