كه به كمك چرغها و قوشهاى اخته نشده و سگهاى شكارى صيد مىشوند اما از شكار با زغن و ماهيخوار مجهز كه در اروپا مرسوم است بىاطلاعند . لباس ايرانيها اگرچه بسيار شبيه لباس تركهاست ، در بسيارى موارد با آنها متفاوت است . بالاپوش اينان بر خلاف تركها بلند نيست و بالاپوشهاى آستين گشادشان نيز كه به جاى لباده به كار مىبرند با آنچه تركها مىپوشند تفاوت دارد . عمامه‌هاى ايرانيان رنگارنگ است با حاشيهء طلائى در صورتىكه از آن تركها كاملا سفيد و به قياس با ايرانيان بسيار گرد است . بالاپوشهاى تركان تا پائين دگمه مىخورد و دگمه‌هايش گرد يا دراز است در صورتى كه شكاف بالاپوش ايرانيان در طرف چپ است و آن را با بند قلابدار مىبندند . شمشير تركها و ايرانيان هردو خميده است . اما شمشير ايرانيان بسيار سبكتر و كاربردش بيشتر است . نهايت آنكه با همهء دقتى كه ايرانيان در آب دادن آن به كار مىبرند و با همهء برندگى شگفت‌انگيز ، هنر شمشير تركها را ندارد و سلاح تدافعى خوبى بشمار نمىآيد . ايرانيان شلوارهاى نازك بسيار بلندى مىپوشند كه تا روى پايشان مىرسد . گيوه و جوراب آنها يك تيكه است بطوريكه به جاى جوراب شلوارى به كار مىرود . اين جوراب شلوارها را بلند و تنگ درست مىكنند تا هنگام سوارى و يا پياده راه رفتن مزاحم حركات آنها نباشد . اين جوراب شلوارها بخصوص براى دو زانو نشستن روى زمين كه عادت بيشتر مشرق زمينيها و قاطبهء مسلمانان است بسيار مناسب است . زنان نيز شلوار و بالاپوشى مشابه مردان مىپوشند . كفشهاى مرد و زن چرمى و به رنگهاى مختلف است با جنس بسيار سخت و سفت و رويه‌هاى كوتاه بطوريكه همچون كفش سرپائى داخل منزل ، پوشيدن و درآوردن آنها بسيار آسان است . با اينكه غالب كفشها نوك باريك‌اند و قسمت جلو آنها از عقب بلندتر است ، ميخهاى ريز بسيارى به تخت آنها زده شده است . زنها از سر تا ناف يا گردگاه خود را با لباسى گشاد از پارچه‌هاى سفيد رنگ مىپوشانند و چنان