واگذارد و در عين حال از پادشاه اسپانيا درخواست مىكرد كه براى انعقاد چنين قراردادى سفيرى به ايران اعزام دارد قرعهء اين فال به نام فيگوئروآ زده شد . او در سال 1614 ( 1023 ه ق ) از اسپانيا حركت كرد و در پايان ماه اكتبر همان سال به گوآ « 5 » رسيد و از همين‌جاست كه مطالب اين سفرنامه - كه به نظر مىآيد يكى دو برگ از آغاز آن افتاده باشد - آغاز مىگردد . سفير اسپانيا آنگونه كه انتظار داشت در گوآ مورد پذيرائى قرار نگرفت . بدين معنى كه پول لازم براى مخارج سفرش ، كه به گوآ حواله شده بود ، پرداخت نشد و بخصوص پرتغاليها از اين‌كه يك نجيب‌زادهء اسپانيائى به هند پرتغال اعزام گرديده بود بسيار خشمگين بودند . نايب السلطنه « هيرونيمو آزوئدو » « 6 » وى را همچون مردى كه براى تفتيش اعمال و خرده‌گيرى بر كارهاى وى و اطرافيانش آمده باشد مىنگريست بطوريكه با انواع مكر و فريب ، و ماهرانه از انجام دادن درخواستهاى وى سر باز زد و نزديك سه سال او را در گوآ معطل كرد . شوراى دولتى اسپانيا نيز در اين مدت در قبال مراجعات مكرر وى مسئوليتى بر عهده نگرفت . اتفاقا شاه ايران كه همواره هواى تصرف هرمز را در سر داشت در سال 1614 ( 1023 ه ق ) دژ گمبرون واقع در ساحل ايران را كه با هرمز و جزاير بحرين و قشم سه فرسنگ فاصله داشت تصرف كرده بود . جزيرهء بحرين از لحاظ صيد مرواريد بسيار غنى بود و جزيرهء قشم از لحاظ آنكه سكنهء هرمز همه‌روزه آب آشاميدنى و انواع ميوهء خود را از آن تأمين مىكردند اهميتى بسزا داشت . فيگوئروآ كه بدين جهت شهرت و اعتبار پادشاهش نزد ايرانيان بسيار به ضعف گرائيده بود تمايلى به ادامهء سفر نداشت اما با دريافت فرمانى اكيد از پادشاه اسپانيا مبنى بر ادامهء سفر - با آنكه شوراى دولتى هند نه پولى در اختيارش گذاشت و نه كشتيى ، تصميم گرفت سفر خويش را به پايان برد . بنابراين ، روز هفدهم مارس 1617 ( 18 ربيع الاول 1026 ه ق ) با

--> ( 5 ) Goa ( 6 ) Hieronymo Azouedo