روز چهارشنبهء ، بيست و يكم ، چهار ساعتى روز ، پس از صرف نهار دو كرجى حاضر كردند . با حضرات مأمورين نشسته از آب عبور كرديم . در اين روى آب ، جماعتى از مأمورين دولت روس كه اسامى آنها بدين موجب است ، تكريم مقدم مأمورين دولت جاويد آيت را پذيره شدند : كينياز ابامليكوف ، از شاهزادگان گرجستان است و در اين اوان نچلنيك نخجوان بود . نجف آقا ، از نجباى نخجوان و اهل اسلام آنجاست ، نايب يك محال از محلات نخجوان بود . بحسب شغل او را مقرو مىگفتند . چنانچه حاكم را نچلنيك مىگويند . هارطون بيك ، از كاركنان مهام خارجهء تفليس است . رتبه سلطانى دارد . از تفليس به مهماندارى مأمورين تعيين شده ، با دو دستگاه كالسكه و دو دستگاه فركن آمده بود . كوارطانوف ، مباشر گمرك سرحد ، با چهار نفر سواره . جعفر قلى بيك ، مباشر سوارهء چاپارخانهاى سرحد ، با بيست و پنج نفر سواره . رومايكز قمصر ، رئيس مأمورين سرحد ، منصب ياورى دارد . ميرزا كيورك منشى قمصر مزبور . سوارهء كنكرلو . * * * در كنار آب لازمهء تهنيت بجا آورده ، مأمورين را به اطاقى كه به اصطلاح خودشان كازوتين مىگويند بردند . شيرينى و چاى و قهوه آوردند . بعد از يك ساعت ، از آنجا به كالسكه نشسته روانهء نخجوان شديم . سى و پنج ورس كه هرورس سبع فرسخ است مسافت دارد . در مدت سه ساعت و نيم آمديم . يك فرسخ به منزل مانده ، احسانخان پسر كلبعلى خان كه جوانى به سن سيزده