صفويه كرده‌اند هميشه و در همهء موارد منحصر به امور سياسى نبوده بلكه غالبا چنان كه گفتيم با منظورهاى تبليغاتى و اقتصادى نيز همراه بوده است . در عهد سلطنت شاه اسماعيل اول و شاه طهماسب و سلطان محمد خدابنده مكرر بين دربارهاى اروپا و دربار ايران سفرا رفت و آمد كردند و مراسلات عديده در زمينه‌هاى مذكور در فوق ردوبدل شد ولى در ده سال اول از سلطنت شاه عباس كبير ( 998 - 1038 ) به علت وضع بحرانى ايران و تزلزلى كه در اركان سلطنت پيش آمده بود دنبالهء اين ارتباطات تا حدى قطع گرديد تا آنكه آوازهء فتوحات اين پادشاه در سمت هرات و خراسان و غلبهء كلى او بر اوزبكان در دنيا پيچيد و عيسويان اروپا دانستند كه مرد شجاع مقتدرى زمام امور سلطنت ايران را در دست گرفته و حريف قوى پنجه‌اى براى دشمن ديرينهء ايشان يعنى عثمانى در كار پيدا شدن است به همين نظر متوجه گشودن باب ارتباط با او شدند و در اين مرحله كسى كه پيش قدم شد كلمنت هشتم « 1 » ( 1592 - 1605 م / 1001 - 1014 هجرى ) پاپ رم بود كه در همان سال اول از دورهء پاپى خود مراسله‌اى به شاه عباس بزرگ نوشت و او را به اتحاد و دشمنى با عثمانى خواند . در جمادى الاولى از سال 1007 دو تن برادر از نجيب‌زادگان و تحصيل‌كردگان انگليسى با 36 نفر همراه براى ملاقات با شاه عباس وارد قزوين شدند . از اين دو تن برادر كه از خاندان شرلى بودند بزرگتر آنتونى و

--> ( 1 ) . Clement VIII