هستند به رخ غريبه‌ها بكشند . كنيزها علاوه بر وظايفى كه در برابر خانمهايشان دارند هريك مسوول كار بخصوصى در حرمسراها هستند و ملزم به انجام دادن خدماتى از قبيل خدمتكارى ، كارگرىحمام ، آوازخوانى و رقصندگى نيز مىباشند . كنيزهايى كه در رقص و آواز مهارت دارند بعضى اوقات براى سرگرمى رييس خانواده هنرنمايى مىكنند . در اين فرصتها كنيزها تمام جاذبه‌ى خود را به‌كار مىبرند و حساس‌ترين حركاتى كه بدان وسيله بتوانند نگاههاى آقا را متوجه كنند و قلب او را بربايند از خود بروز مىدهند . آنها غالبا در اين امر توفيق مىيابند و خانمهايشان را كه اغلب به نفع كنيزان كنار گذاشته مىشوند ، مايوس و غصه‌دار مىكنند . خانمهاى ايرانى بسيار بىاطلاع هستند . رسم اين است كه به آنها هيچ‌چيز حتى خواندن و خياطى كردن آموخته نشود . اين اصل كلى به ندرت استثنابردار است . درباره‌ى كار و سرگرمى زنهاى ايرانى متحيرم چه بنويسم . تا زمانى كه مادر نشده‌اند به كارى جز آرايش خود نمىپردازند . اين آرايش گرچه ساده‌تر از آرايش زنان اروپايى است ولى به همان اندازه وقتشان را مىگيرد . معمولا اوقات فراغت را روى قاليهاى بسيار زيبا و در مقابل پنجره‌هايى كه در پايين آن حوض آبى قرار دارد مىگذرانند و تا موقعى كه هوا خنك شود ، در آن‌جا قليان مىكشند ، قهوه مىنوشند و به ديد و بازديد مىپردازند . آن‌گاه براى گردش به خارج شهر مىروند و غالب اوقات تا اوايل شب در آن‌جا مىمانند . اروپاييها افكار بسيار نادرستى درباره‌ى ميزان آزادى زنهاى ايرانى دارند . آن‌چه من مىدانم زنهاى هيچ كشورى به اندازه‌ى زنهاى ايرانى آزادى عمل ندارند . ضمنا موقعى كه صاحب فرزند مىشوند كمتر زنى پيدا مىشود كه وظايف مادرى را به اندازه‌ى آنها به درستى انجام دهد . آنها هرگز مراقبت از بچه‌هاى خود منجمله شير دادن ، پرستارى و بزرگ كردن آنها را به غير واگذار نمىكنند . فرزندان زيردست مادران و تحت توجه مخصوص آنها تا يازده دوازده سالگى باقى