را حفظ مىكنند ، بدين معنى كه موى سر را به پهناى پيشانى تا پشت گردن مىتراشند و بدين ترتيب فقط در دو طرف شقيقه‌شان مو باقى مىماند . در جلو و پشت گوشهاى جوانان دو رشته زلف حلقه‌حلقه آويزان است كه تا روى شانه فرو مىريزد . آنها تا 45 يا 50 سالگى آن را به همين صورت حفظ مىكنند . در آن موقع ريششان تنها زينت صورتشان مىشود و دقت زيادى به كار مىبرند كه آن را لااقل هر هشت روز يك بار سياه بكنند زيرا در ايران علاقه به داشتن مو و ريش سياه به قدرى زياد است كه هرگز مو و ريش خاكسترى ديده نمىشود ، چه رسد به مو و ريش سفيد . اگر هم بعضى از پيشوايان مذهبى ريش و موى سفيد دارند براى اين است كه به خود حالت محترمانه‌ترى بدهند . ايرانيها روى كمرگاه يك كمربند شال مىبندند . غالبا از روى همين شال و دشنه‌اى كه به پر شال مىگذارند مىتوان مقام و يا تمول اشخاص را حدس زد . جنس شال طبقه‌ى متوسط از پشم و غالبا از پارچه‌ى نخى است در صورتى كه نجبا و ثروتمندان شال كشمير بر كمر مىبندند . دشنه‌اى كه طبقات اخير از آن استفاده مىكنند ، صاف و دسته‌ى آن با كنده‌كارى يا جواهر تزيين شده است . غلاف آن از چوب سبك‌وزن و خوشبويى مىباشد كه با ميشن سياه‌رنگ پوشانده شده است . مردمان طبقات متوسط خنجر خميده و سربازان و مردم عادى خنجرهاى معروف به سبك گرجى بر كمر مىبندند . هنگام زمستان ايرانيها خود را با پالتوى بلند گشاد مىپوشانند . اين پالتوها كه از نوارهاى كوچك از پوست گوسفند درست مىشود ، بىنهايت ظريف و پشم آن شش پوس درازى دارد . اين پالتوها كه پوستين يا چركسى ناميده مىشوند گرماى فوق العاده‌اى دارند . ايرانيها همچنين از نوع ديگرى ردنكت استفاده مىكنند كه تقريبا شبيه شنلهاى فرانسه است « 2 » . اين لباسها در مراسم

--> ( 2 ) - نوعى لباس گشاد و خيلى ساده كه مردهاى سى چهل سال پيش صبحها به تن مىكردند .