گاسپار دروويل ( مترجم : منوچهر اعتماد مقدم )
48
سفر در ايران ( فارسى )
براى تقسيم آب كندهاند و بهويژه طريقهى سادهاى كه آن را درست مىكنند شگفتآور است . به اين منظور لولههاى سفالين به قطر 5 تا 8 پوس و به ضخامت 6 لينى ( Ligne برابر يك دوازدهم پوس است ) را سرهم وصل مىكنند و آنها را به همين حال به طور افقى روى بسترى از ملات گل رس قرار مىدهند . ملات مزبور پس از خشك شدن به صورت نوعى پوشش نفوذناپذير درمىآيد . اين لولهها گرچه اغلب فقط در يك پايى زيرزمين قرار داده شدهاند با اين حال مدت مديدى دوام مىآورند . تنها چيزى كه ممكن بود باعث شكستن آنها بشود ارابه مىباشد و ارابه كاملا در اين كشور ناشناخته است « 6 » . با اين حال نوعى ارابهى سنگين و بدقواره را كه بر روى چرخهايى بسيار بىقوارهتر سوار شده است بايد مستثنا كنم . چنانچه بتوان به اين وسايل نام گارى را داد بايد گفت كه تعداد آنها بسيار كم است و هرگز به شهرها نزديك نمىشوند . گارى تنها براى حملونقل محصولات مزارع بهكار مىرود آن هم در جايى كه فاصلهى بين مزارع و دهكدهها آنقدر زياد باشد كه نتوان بر پشت قاطر يا شتر بار حمل نمود . گاريها را به وسيلهى تسمههاى چرمى دراز و باريك به يوغهاى بسيار ساده ، كه به گردن دو يا چهار راس گاوميش گذاشته شده است ، مىبندند .
--> ( 6 ) - تنها ارابهاى كه ايرانيها از مدتها پيش ديدهاند كالسكهى بزرگ چهارنفرهاى است كه سفارت فرانسه به شاهزاده وليعهد تقديم داشته بود و در كالسكهخانه پوسيد .