نوشت بعم ، و بو شجاع سوى پارس باز رفت . و طايع بو الفتح دبير را ذو الكفايتين نام [ 1 ] كرد ، و چنين گويند : كه بو شجاع مرد متكبر و گردن آور بود ، قصه نوشتند به دو كه : لشكرى اندر سراى نزول كرده است ، كه آن سراى رسمى نبوده است . بو شجاع بر پشت قصه جواب نوشت كه : « سَأُرِيكُمْ آياتِي فَلا تَسْتَعْجِلُونِ » . [ 2 ] و بو الفتح ابن العميد و ابو جعفر احمد بن الحسين العتبى [ 3 ] بيك جاى مكاتبت داشتند . پس هر دو دبير [ 4 ] اندر ايستادند ، ميان آل بويه و ميان سامانيان الفت افگندند ، و همه وحشتها برداشتند ، و هر سال دويست هزار دينار از گرگان و طبرستان و قومش همى بخراسان آوردند ، و اندران ميان حسن بويه بيمار شد و ضعيف گشت ، و بو شجاع را بنزديك خويش خواند ، و چندگاه آنجا همى بود ، و شهرها و مملكت بر فرزندان بخشيد ، و حصهء هر يك پديد كرد ، و هر چه دفين بود بابو شجاع بداد . و چون به شهر رى آمد بمرد بتاريخ پنجم محرم سنه ست و ستين و ثلثمائه . و بروزگار مطيع ، بو على الياس [ 5 ] اندر امير رشيد [ 6 ] عاصى شد ، و كرمان بگرفت ، و فنا خسرو لشكر فرستاد ، و بو على را هيچ نتوانست كرد . و سبب بيرون آمدن و عصيان بو على آن بود ، كه چون ابو المظفر عبد اللّه بن احمد [ 7 ] به چغانيان بمرد ، بو على بجاى او

--> [ ( 1 - ) ] هر دو : دو الكفابتن ؟ [ ( 2 - ) ] قرآن سورة الانبياء 37 . [ ( 3 - ) ] هر دو : العبى ؟ اما على بن محمد بن حسين ابو الفتح ابن العميد وزير و كاتب و شاعر و قايد عسكر ديالمه 337 - 366 ه . بود ( الاعلام ) و عتبى بضمهء اول و سكون دوم نسبت است به عتبه كه نام چندين تن از مشاهير عرب بوده است ( اللباب 2 ر 118 ) . [ ( 4 - ) ] هر دو : بير ؟ [ ( 5 - ) ] هر دو : بو على الناس ؟ [ ( 6 - ) ] مقصد عبد الملك بن نوح سامانى است 389 - 390 ه . [ ( 7 - ) ] متوفى ربيع الاول 340 ه . از شاهان آل محتاج چغانيان .