عبدالله ابن لطف الله ( حافظ ابرو )

641

زبدة التواريخ ( فارسى )

ايشان را مطمئن گردانيده بر آن حركات ناشايست و كفران نعمت اگرچه ملامت بسيار نمود ، اما مواخذه نفرمود و ايشان را عنايت فرموده ( 1 ) ايمن گردانيد [ و الله سبحانه و تعالى اعلم بالصواب ] ذكر رسيدن ايلچيان ( 2 ) خضر خان از دهلى حضرت سلطنت شعارى - خلد اللّه [ تعالى ] ملكه و سلطانه - بعد از فتح عراق و فارس ايلچيى به جانب دهلى پيش خضر خان فرستاده بود و از جمله سعادت ازلى و عنايات لم يزلى كه درباره اين دولت ظاهر و لايح گشته ، شمه‌اى در فتح‌نامه كه بدان طرف فرستاده بودند ، مصحوب ايلچى گردانيده ، در اين ايام آن ايلچى ( 3 ) برسيد و خضر خان ، ايلچى خود با پيشكشهاى پادشاهانه فرستاده به شرف بساط بوس رسيدند و عرضه داشتى نمودند [ مضمون آن ] كه اميرزاده قيدو ايلچى فرستاده فرموده است كه خطبه و سكه ممالك هند به نام او كنند و ما موقوف حكم و اشارت آن حضرتيم تا به هرچه اشارت رود ، بر آن ( 4 ) موجب به تقديم رسانيده آيد و التماس نموده كه چون ممالك هندوستان ( 5 ) اكثر به تحت تصرف درآمده و جمعى كثير از هندو و مسلمان مطيع گشته‌اند . در خطبه ذكر خضر خان از براى تسكين فتنه و اضطراب ضرورى است . به هر نوع كه از آن حضرت رخصت شود ، بدان طريق خوانده آيد . حضرت سلطنت شعارى - خلد اللّه تعالى ملكه و سلطانه - ( 6 ) تربيت و عنايت فرموده ايلچى ديگر مصاحب ايشان روانه گردانيد و مكتوبى فرستاد « 1 » مضمون آن كه در ممالك هند در خطبه اولا ذكر القاب و نام حضرت سلطنت شعارى شاهرخى

--> ( 1 ) . ت : « عنايت فرموده » ندارد . ( 2 ) . ت : ايلچى . ( 3 ) . ت : ندارد . ( 4 ) ت : بدان . ( 5 ) . م : هندستان . ( 6 ) . ت : خلد ملكه . ( 1 ) متن اين مكتوب را دكتر عبد الحسين نوائى در اسناد و مكاتبات تاريخى ايران ص 143 و 144 و 145 از مجموعهء منشآت حيدر ايو اوغلى آورده است به آنجا مراجعه شود . در آنجا متن خطبهء عربى كه بايد خوانده شود با القاب و عناوين بسيار براى شاهرخ و همچنين خضر خان آورده شده است .