خلد ملكه و سلطانه ( 1 ) كنند ، بعد از آن نام خضر خان و القاب او برند . ايلچى خضر خان بدين معنى ( 2 ) مستظهر و خوشدل گشته اجازت مراجعت يافت و در سنه عشرين و ثمانمايه پيش خضر خان رسيد [ و اللّه سبحانه و تعالى اعلم بالصواب ] . ذكر فرستادن اميرزاده سيورغتمش ( 3 ) به جانب ممالك ( 4 ) بدخشان در اين ايام شاه ( 5 ) نيكپى شاه از شاهان بدخشان پيش بندگى حضرت آمد و در چهاردهم ربيع الاخر سنه تسع عشر و ثمانمايه به دار السلطنهء هرات به شرف زمين بوس بندگى حضرت مشرف شد ( 6 ) از برادران و قرابتان خود شكايت كرد و صورت احوال ايشان - چنانچه پيشتر شرح داده آمده است - كه شاه بهاء الدين اظهار اذعان و انقياد كرده بود و ايلچى طلب داشته كه مال بدخشان بفرستد و چون بندگى حضرت كس فرستاد ، تمرد نمود و بندگى حضرت غضب فرموده لشكرى فرستاد تا بدخشان [ را ] گرفتند و شاه بهاء الدين گريخت ( 7 ) و امرائى كه حضرت سلطنت شعارى فرستاده بود ، مملكت بدخشان به شاه محمود برادر شاه بهاء الدين دادند ، و شاه بهاء الدين ( 8 ) بعد از آنكه گريخت به ولايت مغولستان پيش نقش جهان رفت و آنجا نيز معاش نتوانست كرد . باوجود اين حركات كه از او صادر شده بود ، بر كرم بندگى حضرت - خلد اللّه تعالى ملكه و سلطانه - ( 9 ) اعتماد نموده ، پيش بندگى حضرت آمد و احوال بدخشان تقرير كرد و بندگى حضرت خاطر خطير ملتفت احوال بدخشان گردانيده آن ممالك را به فرزند ارجمند سعادتمند مخدوم و مخدوم‌زاده جهان و جهانيان برگزيده حضرت يزدان اميرزاده سيورغمش [ خان ] - نور اللّه مرقده - مقرر فرموده عنان اوامر و نواهى آن نواحى به كف كفايت و حسن درايت او بازگذاشت . ( 10 ) اميرزاده مرحوم مغفور ( 11 ) با لشكرها و توماناتى كه تعلق به دو داشت ، در اوايل جمادى الاخر سنه تسع عشر و ثمانمايه از دار السلطنه هرات - صانها اللّه تعالى عن الآفات و البليات - روانه آن طرف گشت . ممالك بدخشان به فر قدوم او زينتى تازه و رتبتى بىاندازه

--> ( 1 ) . ت : « و سلطانه » ندارد . ( 2 ) . ت : ندارد . ( 3 ) . ت : سيورغتميش . ( 4 ) . ت : ندارد . ( 5 ) . ت : « شاه » ندارد . ( 6 ) . ت : دريافت ، ل : حضرت سلطنت شعارى مشرف شد . ( 7 ) . ت : بگريخت . ( 8 ) . ت : « داند ، و شاه بهاء الدين » ندارد . ( 9 ) . ت : « و سلطانه » ندارد . ( 10 ) . م و ل : بازداشت . ( 11 ) . ت : مغفور مرحوم .