عبدالله ابن لطف الله ( حافظ ابرو )

610

زبدة التواريخ ( فارسى )

صرف نمايند تا چنانچه از طهارت نفس و ذكاء عرق و كمال عقل و فرط شهامت و وفور خرد و دانش و محاسن اخلاق و سوابق اخلاص و اختصاص او سزد ، در تمهيد اسباب معدلت و نيكنامى دنيا و آخرت و تشييد مبانى مرحمت و رستگارى عقبى تقصير جايز ندارد و اصناف خلايق را « على تفاوت مراتبهم و اختلاف مناصبهم « 1 » » به ملاطفت خويش مخصوص دارد و مقاصد هريك را « على حد الامكان » به حصول موصول گرداند و از « دقيقهء انزلوا الناس منازلهم « 2 » » در هيچ حال طرفة العينى خالى نباشد ، غافل نگردد . ( 1 ) طوايف حشم و متجنده را كه حافظان حريم دولت نگاهدارندگان حوزه مملكت‌اند ، به اندازه ايشان در ثبات قدم بندگى و حد خدمت رعايت و مراعات و نواخت به واجب لازم دانند و در اوقات اثبات و اطلاق و اعطا و انفاق و استعراض لشكر و استكشاف « 3 » كميت و كيفيت شماره و تفحص صدجات و هزارجات به نفس خود قيام نمايد و هريك را كه در نيكو خدمتى آثار مرضيه به ظهور رسانند ، به انعامى لايق و تربيتى مناسب از ترحيب و تأميل « 4 » و زيادتى مواجب و اقطاع مخصوص گرداند و همچنين اگر كسى در اقامت مراسم خدمتكارى تقصيرى ورزيده باشد ، بعد از تحقيق صائب ( 2 ) و اقامت الزام حجّت و وضوح به نيّت و نوميدى از الباس « 5 » رشد از براى سياست حكم آن بر وى راند ، چنان كه سبب انزجار آن كس و اعتبار ديگران گردد ، و ثغور و سرحدها را به مردان معتمد گزيده و دليران عاقل كارديده مشحون و معمور دارد و حفظ و حمايت راهها كه در رقبه همت سلاطين عهد فرض عين و عين فرض است ، اهتمام تمام به تقديم رساند و از حال سرحدها متفحص و آگاه بود پيوسته به حزم و احتياط زندگانى كند و از فسادات موصوفه قبل الوقوع به استمداد دفع و اعداد موجبات تلافى و تدارك آن قيام نمايد و پيوسته

--> ( 1 ) . ت : طرفة العينى غافل نباشد . ( 2 ) . ت : خيانت . ( 1 ) و با وجود تفاوت مقامات و اختلاف منصب‌ها و رتبه‌هاى آنان . ( 2 ) مردم را در جايگاههاى خودشان فرود آوريد . ( 3 ) استكشاف : جستجو ، تجسس ، تحقيق ، پرسيدن ( دهخدا ) . ( 4 ) تأميل : اميد داشتن ، به اميد افكندن كسى را ، اميد دادن ( دهخدا ) . ( 5 ) الباس : فروپوشانيدن ، پوشانيدن ( دهخدا ) .