منهيان « 1 » و جاسوسان به اقاصى بلاد روانه گرداند و از صلاح و فساد و ضبط ممالك و حفظ مسالك به قدر [ قوت و ] قدرت و امكان بر خبر باشد و مدام قاصدان و نوكران به حضرت ما متواتر دارد و از احوال آن طرف اعلام و اخبار واجب داند و در استمالت رعيت و آبادانى ولايت و تحريض مردم به زراعت و عمارت اجتهاد تمام به جاى آرد . فرمان قضامضا به نفاذ پيوست كه سكان آن مواضع امرا و وزرا و مشايخ و مشاهير ( 1 ) و دهاقين و ارباب و اهالى و متوطنان [ از اهل ] به دو و برّو ( 2 ) اعراب و تراكمه صحرانشينان و غيرهم آن است كه امير مشاراليه را حاكم و آمروناهى خويش دانند و سلامت و امان در متابعت ( 3 ) و مطاوعت فرمان او شناسند ( 4 ) و در مهمات اعمال و معظمات اشغال به گماشتگان او بازگردند و كشف معضلات و رفع مشكلات از ايشان طلبند ، ( 5 ) بتخصيص جمعى لشكريان كه در آن حدود متوطن‌اند ، اوامر و نواهى او را متابعت و مطاوعت ( 6 ) نمايند و مال و متوجهات ديوانى به برات « 2 » و نشان نواب او بگذارند و از مقتضاى فرمان او تجاوز و عدول نجويند ( 7 ) و در قهر مفسدان و قمع شريران طريق متابعت و موافقت او سپرند ، بر موجب مثال واجب الامتثال بروند و از حكم و فرمان او عدول نجويند تا « مرضى الاثر و محمود الخبر » « 3 » باشند و السلام على من اتبع الهدى . ( 8 ) « 4 »

--> ( 1 ) و ( 3 ) . ت : ندارد . ( 2 ) . م و ل : بدر ( بدون نقطه و زبر ) . ( 4 ) . ت : شنانند ( ؟ ) . ( 5 ) . م : طلبد . ( 6 ) . ت : مطاوعت و متابعت . ( 7 ) . ت : جايز ندارند . ( 8 ) . ت : و اسلام . ( 1 ) منهى : خبردهنده ، كارآگاه ( دهخدا ) . ( 2 ) برات : از برائت عربى ، نوشته‌اى كه بدان دولت بر خزانه يا بر حكام حوالهء وجهى دهد . ( معين ) ، نوشته‌اى كه دولت به خزانه‌دار خود براى دريافت وجه و جز آن حواله مىكند ( نفيسى ) . به پارسى چك خوانند و برات عربى است ، حوالهء كتبى ( دهخدا ) . ( 3 ) اثر او پسنديده و خبر او نيكو است . ( 4 ) - ص 319 .