قاهره - لا زالت مشرقه الانوار مونقة [ 1 ] الازهار « 1 » - قرار گرفت و عرصهء دماغ معاندان از تخيل خيالات فاسد [ 2 ] و تصورات باطل [ 3 ] خالى و عاطل ماند و صحيفهء احوال رعايا و زيردستان به زيور عنايت و عاطفت پادشاهانه آرايش يافت و زبان دانى « 2 » و قاصى « 3 » و اذناب « 4 » و نواصى « 5 » به ذكر احسان و نشر افضال « 6 » ملكانه گشاده گشت . مواعيدى كه روزگار از سوالف [ 4 ] قرون و اعصار عالميان را به نيل امانى « 7 » و ادراك مواد [ 5 ] شادمانى مىداد ، به انجاز « 8 » و انجاح « 9 » پيوست و اميدى كه جهانيان را به عواطف نامتناهى حضرت الهى در تربيت مواد معاش و حصول اسباب انتعاش « 10 » مىداشتند ، به اجابت رسيد . نظم در مدحتش گشاده جهان چون دوات لب * در خدمتش ببسته فلك چون قلم ميان اميد است كه ميامن بركات اين جلوس همايون شامل احوال عباد اباعد « 11 » و ارقاب ، بل كافه « 12 » اهل مشارق و مغارب گردد و حضرت سلطنت شعارى را امداد

--> [ 1 ] . ت : موتنقه ( ؟ ) [ 2 ] . م : فاسد خيالات ، ت : فاسده [ 3 ] . ت : باطله [ 4 ] . م و ل : سلف [ 5 ] . ت : مورد . ( 1 ) پيوسته تابندهء نورها و گلهاى با طراوت باد . ( 2 ) دانى : پست ، مقابل عالى و بلند ، مقابل قاصى ( دور ) ، نزديك‌شونده ( دهخدا ) . ( 3 ) قاصى : دور ، دورشونده ، مقابل دانى ( نفيسى ) . ( 4 ) اذناب : ج ذنب ، دمها ، دنبالها ، بندگان و كنيزكان و لواحق ( غياث اللغات ) ، حواشى و خدم ( دهخدا ) . ( 5 ) نواصى : ج ناصيه ، اشراف مردم ( آنندراج ) . ( 6 ) افضال : نيكويى كردن ، بخشش كردن ، انعام و احسان كردن ( دهخدا ) ( 7 ) امانى : آرزوها ، مرادها ، خواهشها ( دهخدا ) . ( 8 ) انجاز : روا كردن حاجت ، برآوردن حاجت كسى را ، وفا كردن وعده ( دهخدا ) . ( 9 ) انجاح : برآمدن حاجت ، روا شدن حاجت ، برآورده شدن حاجت ، روا كردن حاجت ( دهخدا ) . ( 10 ) انتعاش : نيكو شدن حال كسى ، بهبود ، بهى ( دهخدا ) . ( 11 ) اباعد : ج ابعد ، دوران ، دورترينان ، بيگانگان ، خلاف اقارب ( دهخدا ) ، ساكنين شهر دور ( نفيسى ) . ( 12 ) كافه : همگان .