فرحون بن كونان « 1 » را كه از ابناى هوشنگ بود به تحصيل آن مال فرستاد تا بخزانه هياطله رسانيد . شميره چون از تسليم مال فراغت يافت . ع « 2 » : بساعتى كه تولا به دو كنند نجوم . قلعهء شميران را كه در جانب شمال هرات است بنا كرد و با روى چون كوه و فصيل باشكوه برآورد ، و ديوار شايگان « 3 » بسه فرسنگ طول بساخت ، و بقرب هر فرسنگى دروازهء از آهن بپرداخت و بر هردرى حارس و بوابى با ده نفر مرد نصب فرمود ، و آنچه از لوازم حصانت و متانت بود رعايت نمود ، بعد از چهار سال كه نواب و عمّال هياطله بطلب مال آمدند چون آن ديوار شايگان و حصار بلند مكان مشاهده نمودند بازگشته هياطله را از آنچه ديده بودند اعلام دادند ديگر كس بطلب مال و باج و تحصيل وجوه خراج پيش ايشان نفرستاد ، و آن طايفه در قلعه شميران مدتها فارغ البال و آسوده حال بماندند . ظهير الدين فاريابى « 4 » : آرام يافت در كنف امن وحش و طير * و آسوده گشت در حرم انس انس و جان تا « 5 » در عهد منوچهر كه اولاد ايشان بسيار شد « 6 » و اعداد ايشان بيشمار گشت

--> ( 1 ) - در تاريخ‌نامه هرات از سيفى هروى : فرحون بن كوفان نون . ( 2 ) - مك . س : ع - ندارد . ( 3 ) - شايگان : بزرگ و محكم - فرهنگ آنندراج . ( 4 ) - ظهير الدين طاهر بن محمد فاريابى : از مردم شهر فارياب خراسان مشرقى و از نامداران سخنوران خراسان و از استادان سخن پارسى بشمار است . با جمعى از شعرا . مانند : مجير الدين بيلقانى . كمال نخجوانى . جوهرى زرگر و شرف الدين شفروه معاصر بوده است . ظهير فاريابى مدت ده سال در شهر تبريز ملازم اتابك قزل ارسلان بن ايلدگز فرمانرواى عراق و آذربايجان بوده و در تاريخ 598 ه در تبريز وفات يافت و در جنب قبر خاقانى در سرخاب تبريز به خاك سپرده شده است . ( « عرفات العاشقين و عرصات العارفين » و « تذكره كعبهء عرفان » از تقى الدين اوحدى دقاقى لنبانى اصفهانى . تذكرهء دولتشاه سمرقندى ص 109 - ص 114 ليدن - هفت اقليم . امين احمد رازى ) ( 5 ) - مج : تا در عهد . مك . س : در عهد . ( 6 ) - مج : بسيار شد و اعداد . مك : بسيار و اعداد .