و ملك ايشان كه « 1 » در آن ايام خرنوش « 2 » نام داشت از فرزندان سهم نريمان بعضى ازيشان بنزديك ملك آمده عرضه داشتند كه اميدواريم كه « 3 » ملك ملك عدل و احسان و مالك اذمهء فضل و امتنان از راه مرحمت مكتوبى بشهنشاه نوشته اجازتى حاصل نمايد كه شهرى بنا كنيم كه ما را درين مكان امكان « 4 » مكانت متعذر گشته . ملك خرنوش برحسب التماس ايشان نامهء مشتمل بر استجازهء عمارت شهر « 5 » به خدمت شهنشاه منوچهر فرستاد ، و بعد از چند روز جواب نامه متضمن ايجاب ملتمس ايشان باز « 6 » رسيد ، و اين حال در زمان حضرت موسى كليم عليه و على نبينا التحيه و السلام بود كه از آن عهد تاكنون كه « 7 » سنه : سبع و تسعين و ثمانمايه هجريست دو هزار و هفتصد و بيست و هفت سال مىشود « 8 » ، و خرنوش تصميم عزيمت بناى شهر نموده ابواب خزاين بگشاد و معماران و استادان رازه « 9 » 5 ( ؟ ) را جمع ساخته مال و نعمت بىاندازه داد . از هشت بهشت خسرو « 10 » : خواند معمار و كاردانرا پيش * باز گفتش خيال خاطر خويش

--> ( 1 ) - مج : ايشان كه در آن . مك : ايشان در آن . ( 2 ) - در عبارات فامى منقوله در تاريخ‌نامه سيفى هروى اين كلمه چندين جا - خرنوس - بسين بىنقطه نوشته شده است . ( 3 ) - مج : اميدواريم كه ملك . مك : اميدواريم ملك . ( 4 ) - مج : مكان امكان مكانت . مك : مكان مكانت . ( 5 ) - مج : عمارت شهر به خدمت . مك : عمارت به خدمت . ( 6 ) - مج : ايشان رسيد . مك : ايشان باز رسيد . ( 7 ) - مج : تاكنون سنهء . تاكنون كه سنهء : ( 8 ) - در عبارات منقوله از فامى در تاريخ‌نامه هرات تاليف سيفى هروى اين تواريخ و ارقام مذكور نميباشد . ( 9 ) - استادان رازه : كذا ؟ در متن تاريخ‌نامه سيفى اين كلمه نيز عينا : - استادان رازه - نوشته است معلوم نشد ( رازه ) چه كلمه‌ايست . در فرهنگها ديده نشد ؟ ( 10 ) - هشت بهشت : نام يكى از مثنويهاى خمسه امير خسرو دهلوى است . مطلعش اين است : اى گشاينده خزائن جود .