بر شرج معمورى و آبادانى اين بلده طيبه بميامن مراحم « 1 » حضرت خلافت مكانى تا بوسيله آن تاليف ذكر بعضى از مكارم احسان بىكم‌وكيف حضرت پادشاه ولى النعم خلد اللّه ملكه و سلطانه بر صفحات روزگار و سواد و بياض ليل و نهار مثبت گردد ، و مرا « 2 » توفيق شكر شمهء از انعام عام و ايادى متمادى آن حضرت فايز گشته باشد ، و از تو نيز بر بساط روزگار « 3 » تذكارى يادگار ماند ، از استماع اين بشارت چون گل بشگفتم ، و از ايصال « 4 » اين اشارت سوسن « 5 » صفت ده زبان شده گفتم ، لخواجه حافظ الشيرازى رح « 6 » : راست چون سوسن و گل از اثر ياطن « 7 » پاك * بر زبان بود مرا هرچه ترا در دل بود « 8 » و برحسب مطاوعت امر و متابعت « 9 » فرمان بتحرير اين اوراق اقدام نمود « 10 » و بموجب فرموده كتابى اتمام و اختتام يافت صفحه عذار الفاظش از خطوخال تكلف

--> ( 1 ) - مج . مك : بميامن مراحم حضرت . س : بميامن مراحم و عواطف حضرت ( 2 ) - مج . مك : گردد . و مرا توفيق . س : گردد . و ما بتوفيق . ( 3 ) - مج . مك : بساط روزگار . س : بساط ادوار . ( 4 ) - مج . مك : ايصال . س : اتّصال . ( 5 ) - مج . مك : سوسن صفت . س : سوسن ده‌زبان . ( 6 ) - مج : لخواجه حافظ رح . مك : لحافظ الشيرازى . س : نظم . ( 7 ) - مج . مك : از اثر باطن پاك . س : از اثر صحبت پاك . ( 8 ) - مج . مرا هرچه ترا در دل بود . س : مرا آنچه ترا در دل بود . ( 9 ) - مج . مك : و متابعت فرمان . س : و متاوعت فرمان . ( 10 ) - مج . مك : اقدام نمود . و - س : اقدام نموده . و .