بسادگى ممتاز و جمال چهره بيانش از دستكارى مشّاطه و پاىمردى « 1 » دلاله بىنياز عارض خطوطش از عوارض رنگ‌آميزى غازه « 2 » صنايع دور . و ابروى حروفش از تعرض آلايش وسمهء رعونت « 3 » مستور . « ع » « 4 » : برنگ و بوى و خال و خط چه حاجت روى زيبا را ، ترصيعات كلامش از كسوت تصّنع معرّا و تجنيسات بيانش از وصمّت ترقّع مبرا تا « 5 » استفاده آن عالم و عامى را يكسان و استفاضهء آن مبتدى و منتهى را آسان « 6 » . « بيت » « 7 » عروسى را كه برقع كرده‌ام باز * ندارد وسمه بر ابروى طنّاز و ترتيب اين كتاب بر : بيست و شش روضه هرروضه مشتمل بر چند چمن نهاده آمد « 8 » .

--> ( 1 ) - پاىمرد : يارىدهنده . دستگير ( 2 ) - غازه : گلگونه ( - سرخاب ) فرهنگ جهانگيرى . ( 3 ) - مك : وسمهء رعونت مستور . مج . س : وسمه مستور . ( 4 ) - مج : ع . س : بيت . مك : هيچكدام را ندارد اين مصراع بيتى است از « فتاحى » - مولانا يحى شيبك نيشابورى كه « اسرارى » هم تخلص مىكند . و تمام آن اين است : مكن اسرار خالص را بقند و زعفران معجون * برنگ و بوى و خال و خط چه حاجت روى زيبا را ( 5 ) - مج : مبرا استفاده . مك . س : مبرّا تا استفاده . ( 6 ) - عبارت : ( و استفاضه آن مبتدى و منتهى را آسان ) در نسخه س ندارد . ( 7 ) - مج . س : بيت . مك : ندارد . ( 8 ) - مج : بيست و شش روضه . س : بيست و پنج روضه . مك : جاى عدد روضه‌ها سفيد و نانويس است . اما نسخه مك مشتمل بر بيست و شش روضه است و نسخه مج با اين‌كه در اينجا عدد روضه‌ها را بيست و شش نوشته است كتاب بروضه بيست و پنجم ختم مىشود اما از حيث مطالب چيزى از نسخه مك كم ندارد زيرا در نسخه مك قسمت اخير روضه بيست و پنجم بعنوان روضه بيست و ششم نوشته شدهء . و اول و آخر نسخه س ناقص است .