معين الدين محمد زمچى اسفزارى

447

روضات الجنات في اوصاف مدينه هرات ( فارسى )

[ و گفت : رملى بزن كه رفتن ما بحصار مصلحت هست يا نى ؟ ] هندو رملى بكشيد و گفت : « 1 » اى امير اين رمل نيك نيامده و اشكال منحوس كه دلالت بر تيغ « 2 » كشيدن و خون ريختن دارد در چند خانه تكرار كرده ، و بيوت اعادى بشكلهاى سعد « 3 » و نظرات پسنديده قوىحالست ، رفتن حصار را توقف نمودن اولى است ، امير دانشمند از اين سخن انديشمند شد ، « 4 » خواست كه فسخ عزيمت كند ، مولانا وجيه بانواع توجيه در ابطال احكام رمل « 5 » و نجوم سخنان گفت « 6 » ، و بآيات قرآنى و حديث نبوى استشهاد نمود ، امير « 7 » بسخن مولانا وجيه الدين فريفته شده راغب رفتن حصار گشت ، و پيشتر از « 8 » رفتن خود لاغرى را با بيست تن از دليران « 9 » سپاه بحصار فرستاد ، و فوج‌فوج « 10 » متعاقب كسان خود بحصار روان ميكرد ، تا قرب هشتاد مرد « 11 » [ دلاور از دانشمنديان در بارگاه ملك فخر الدين كه در حصار بود ] جمع گشتند ، و جمال الدين محمد سام اسباب عشرت از شراب و كباب « 12 » و نقل و ساز و نواز « 13 » و بخور و مطربان خوش‌آواز مهيا كرده

--> ( 1 ) - مج . پا : [ اى امير اين رمل نيك نيامده ] . مك : اين عبارت را ندارد . ( 2 ) - پا . مج : [ كشيدن و خون ريختن ] . مك : اين عبارت را ندارد . ( 3 ) - پا . مج : [ و نظرات پسنديده ] . مك : اين جمله را ندارد . ( 4 ) - مج : [ خواست كه فسخ عزيمت كند ] . مك : اين عبارت را ندارد . ازين جا به بعد تمامى زيادات نسخه مج با اندكى اختلاف در نسخه پا مذكور مىباشد ( 5 ) - مج : رمل . مك : اين كلمه را ندارد . ( 6 ) - : [ و بآيات قرآنى و حديث نبوى استشهاد نمود ] . زيادات مج . ( 7 ) - : [ بسخن مولانا وجيه الدين ] . زيادات مج . ( 8 ) - پا . مج : پيشتر از رفتن خود . مك : پيشتر از خود . ( 9 ) - پا . مج : دليران سپاه بحصار . مك : دليران بحصار . ( 10 ) - مج . پا : [ متعاقب كسان خود بحصار ] . مك : ندارد . ( 11 ) - مج . پا : [ دلاور از دانشمنديان در بارگاه ملك فخر الدين كه در حصار بود ] مك : اين عبارت را ندارد . ( 12 ) - پا : و كباب و نقل و ساز و نوا و مطربان خوش‌آواز گرد آورده . مج : و كباب و نقل و ساز و نواز و بخور و مطربان خوش‌آواز مهيا كرده بود . مك : و كباب و ساز و نواز و مطربان خوش‌آواز مهيا كرده بود . ( 13 ) - اين كلمهء در مج و پا مخدوش است ، و در تاريخ سيفى هروى درين جا ميگويد : « و از بخور عود و مشك بارگاه را معنبر و معطر گردانيده » . ص 486 .