نسيم خلد ز باد مرو حش مظهر * به خاك طيبت او مضمر آب حيوانست « 1 » صفاى او بصفت غيرة جمال بهشت * هواى او بفرح رشك روح و ريحانست بسان روضه بنايش ممهّد الاركان * مثال سدّره اساسش رفيع بنيانست نعيم و ناز بهشت است سر بسر آنجا * مجاورش به مثل نيز مثل رضوانست از آن گذشته برفعت ز آسمان كه كنون * مقام سلطنت آفتاب تابانست « 2 » ( و در كلام واجب النظام حضرت عارف نامى النحر التامى و البحر الطامى « 2 » مولانا نور الدين عبد الرحمن جامى مدّ ظله السامى اين مقطع در وصف خيابان واقع شد : حديث روضه مكن جاى اين نه بس ما را * كه در سواد هرى ساكن خيابانيم « 3 » ) و اين اوصاف و مثل اين آلاف آلاف شمهء از اوضاع و آثار سابقهء اين بلدهء فائقه است . اما در روزگار خجسته آثار اين پادشاه عاليمقدار از اشاعت معدلت و افاضت

--> ( 1 ) - خلاصة الاخبار فى احوال الاخيار - غياث الدين خواندمير : « به خاك طينت او مضمر آب حيوانست » . ( 2 ) - عبارت « النحر التامى » در اصل مخدوش است و البحر النامى و السحر التامى خوانده مىشود و قياسا اصلاح شد . النحر بكسر نون و حاء مهمله : الحاذق الماهر و البصير الفطن . و النحرير كذلك جمع نحارير و التامى فاعل من تم تماما الكامل . و البحر بفتح الباء و الطامى بالتخفيف فاعل من : طما طموا و طمى طميا : الماء : ارتفع و ملاء النهر ، او من طمّ طما الاناء ملاه و طمّ الماء غمر الشى . و عليه الطامى بالتشديد فاعل منه و معنى البحر الطامى البحر يغرق فيه ما حوله او كل شى - او الطامى منسوب بالطامه و هى الداهيه تفوق ما سواها . ( 3 ) - عبارت . ( و در كلام واجب النظام ) تا آخر ( ساكن خيابانيم ) از زيادات نسخه مك است و نسخه مج ندارد .