عمل كرد ، و عاصم بن عبد إله العامرى سه ماه ، و اسد بن عبد إله البجلى چهار سال ، پس جعفر بن حنظله ، پس نصر بن سيار الليثى شش سال « 1 » عامل بود تا ابو مسلم عبد الرحمن بن « 2 » مسلم المروزى خروج كرد و دولت خلافت را از خاندان بنى اميه بآل عباس منتقل گردانيد . و آخر والى كه هرات « 3 » را از بنى اميه بود ابراهيم بن الحارث بن حرج الحنفى بود ، پس از آن نهار بن عبد الرحمن العامرى ، « 4 » و دولت و ايالت بنى اميه هفتاد و دو سال بود ، و چهارده كس پادشاه شدند ازيشان . و ظهور ابو مسلم در سنهء ثمان و عشرين و مايه بود كه ولايت را ضبط كرد ، و جامهء سياه پوشيد ، و اول اميرى كه از قبل ابو مسلم در هرات تعيين يافت عثمان الكرمانى بود و او در سنهء ثلثين و مايه بهرات آمد ، « 5 » و بعد ازو ايالت بابو منصور بن طلحة بن زريق الخزاعى دادند ، پس بداود بن كزاز الباهلى . و در سنهء ست و اربعين و مايه لغيريان خروج كردند 7 ، و حكايت ايشان در محل خود انشاء إله تعالى مذكور خواهد شد . « 6 »

--> ( 1 ) - مج : شش سال عامل . مك : شش عامل . ( 2 ) - مج : عبد الرحمن بن مسلم المروزى . مك : عبد الرحمن بن المروزى . ( 3 ) - مك : هرات را از بنى امية . مج : هرات از بنى امية . ( 4 ) - مج : و دولت . مك : دولت . ( 5 ) - مج : بعد ازو . مك : و بعد از او . ( 6 ) - واقعه « لغيريان » يا - « لغريان » در روضه يازدهم مذكور است . ظاهرا نام طائفه بوده از مردم هرات يا نام يكى از محلات آنشهرست كه مردمش به يارى استاذ سيس شتافته‌اند . در نسخه‌هاى مورد استناد در شكل اين كلمه اختلافى نيست گويا اصل اين كلمه « المغيريان » بوده و نساخ آن را تحريف كرده‌اند ، و المغيريان از فرقه‌هاى مذهبى بودند كه در خراسان ظهور كرده‌اند ، ابن اثير در حوادث سال 150 مينويسد : « و فيها خرج استاذسيس فى اهل هرات و بادغيس و سجستان و غيرها من خراسان ، و كان فيما قيل فى ثلثماية مقاتل فغلبوا على عامة خراسان » كامل - ابن اثير - ج / 0 / ص 279 - 281 و شهرستانى گويد : « و المغيرية اصحاب المغيرة - مولى خالدين عبد إله القسرى - بن سعيد العجلى ادعى ان الامام بعد محمد بن على بن الحسين محمد بن عبد إله بن الحسن ، و زعم انه حى لم يمت ، و ادعى الامامة ثم النبوة لنفسه و غلى فى حق على » . الملل و النحل - ص 83 .