اين صفحه در حقيقت بيت القصيده بود و جريدهء فريده . اگر سركار و الا از وضع طهران و اغتشاش و به اجابت نرسيدن دعاى قجر آقا درست اطلاع داشته باشيد هرگز ما را دعوت به الموت نمىفرموديد . با كمال رضايت آب پاك شاهرود را با آب خاكشيردار ، نان لواش خوب را با سنگك بد يك من سه هزار . رسم فرنگىمآبى را با دهاتى ، زبان الموتى را با زبان فرنگى ، داماد بودن آنجا را به نوكر شدن همچو شاه . خانمهاى مطيع و مطاع را به خانمهاى نافرمان ، قدم زدن پشت‌بام را با خيابان لاله‌زار و سگهاى خوب را به پليسهاى اينجا ترجيح مىدهيد جاى ترديد نيست . عرض ديگر حوالهء كتابى را كه سركار قباله فرموده بوديد به قول خودتان بايد گذاشت دم كوزه و آبش را خورد . فرمان دوك نبايد چنين باشد . انشاء اللّه مثل كنت دو مونت كريستو گنج شايانى پيدا نمايند . ايضا سوقاتيهاى مرحمتى رسيد از عسل شيرين‌ترى نبود كه مرحمت شد . كمينه‌ها غرق شيرينى شدند . مهرانگيز خانم عرض كنيزى مىرساند ، عرض مىكند نور چشم عزيزم الموت را ديده‌ام شما نفرمائيد كه الموت چيزى نيست . اين سوقاتى به اين مختصرى چه بود . بعد از سه سال توپ اليجه ، توپ كرباس ، توپ چوخا چرا نفرستاديد . از اين چيزها مىخواستيد بدهيد . ما كه اگر الموت بيائيم شلوغ مىشود . گتّه عمه « 1 » احوال زينب خانم را مىپرسد . خيلى خوشحال شده است كه قابل خدمتگزارى بوده است . جهت عرض نكردن عريضه اين است كه بنده عاجز از جواب حضرت و الا هستم . [ پايان‌نامهء گوهر خانم صيغهء عز الدوله و به انشاء عز الدوله ] نامهء نزهت خانم « 2 » حالا محض تفريح مختصرى از رقعهء نزهت خانم بنويسم و از آنجا كه تفصيل كتاب خواندن شبهاى نظام الملك را نوشته . « كتاب رمانى تازه چاپ شده اسمش « بل گابريه » ، اين كتاب را آقا عمو جانم ( عماد السلطنه ) در چند ماه قبل كرايه فرمود . افخم الملك ديد و خيلى تعريف و تمجيد به آقاى نظام الملك كرد . نظام الملك گفت آوردند يا خريده بود يا كرايه كرده بود . شبها اعظم الملك مىخواند آقا و افخم الملك و نيمتاج خانم گوش مىدادند . همچنانكه اعظم الملك مىخواند هانرى آمد نظام الملك مىگفت آقا صبر كن ! حدس بزنيم هانرى كجا رفت چه كار كرد . آخرش چه مىشود . براى چه آمد . چرا رفت

--> ( 1 ) - عمه بزرگ - زيور خانم صيغهء عز الدوله . ( 2 ) - اولين فرزند پدرم كه در سال 1347 شمسى فوت كرد ( مسعود سالور ) .