صدراعظم محض امتحان روزى كه او و مؤيد الدوله تنها در اطاق بوده‌اند مطلبى گفته و سفارش كرده ، اين مطلب نبايد بروز كند . مؤيد الدوله مىگويد اگر جائى بگويند يا بنده گفته‌ام يا وكيل الدوله ، ديگرى كه اينجا نيست . بعد از چند روز مطلب فاش مىشود . صدراعظم به مؤيد الدوله مىگويد . او قسمها ياد مىكند من نگفته‌ام كار وكيل الدوله است و هر قسم بود اين مطلب را تحقيق كرده از قرار معلوم يك شب جائى مهمان بوده اين صحبت را يك نفر مىكند . مؤيد الدوله انكار مىكند و مبالغه در انكار به‌حدى كه اسباب نزاع و جدال مىشود . آن شخص براى اثبات مدعاى خود كاغذى از وكيل الدوله نشان مىدهد . فورا مؤيد الدوله گرفته و هرچه مىكند نمىدهد تا آن‌كه با نزاع و مرافعه بيرون مىآيد و برده به صدراعظم نشان مىدهد . اسباب تغير صدراعظم اين بوده . استعفاى نصرت الدوله فرمانفرما نصرت الدوله فرمانفرما هم اغلب شبها اندرون مىروند و با حضرت عليا در حضور شاه تمام افعال قبيحهء صدراعظم و كارهائى كه مىكند مىگويند . روزها هم اجلاس دارند . اين است كه بعد از اين فحشها استعفا كرد و افخم الدوله مىگفت درب خانهء امين الملك آمد بگذرد فرمانفرما بلند شد . امين الملك ايستاد حرف بزند فرمانفرما گفت من از كارهاى خودم استعفا كردم تا جلوى پاى شما دو ساعت نايستم و از شماها تملق نكنم و زود نشست . امين الملك رد شد و رفت . امين الملك و امين السلطان مقصود اين است هرچه شاه بكند خبرش به صدراعظم مىرسد و آنچه صدراعظم بكند خبرش پيش شاه است . اما هردو كتمان مىكنند و به‌روى هم‌ديگر نمىآورند . تا عاقبت اين كارها چه شود . يك روز هم صدراعظم در حضور شاه يقهء پيراهن خود را تا پائين پاره كرده و آنچه مىتوانسته گفته است . شاه هم زود آدمها را از اطاق بيرون كرده و استمالت زيادى نموده و بعد دو ساعت خلوت كرده‌اند . خبر تازهء ديگر كتك زدن صدراعظم به امين الملك است . گويا مقارن همين اوقات‌تلخيها بوده . امين الملك در عمارت شهر خدمت صدراعظم مىرود . صدراعظم نمىدانم چه گفته كه امين الملك جواب تند مىدهد . صدراعظم متغير شده فحش پدر و مادر و زن و بچه هرچه جلوى زبانش آمده مىدهد و با چوب‌دست خود دو سه تا به سروكلهء امين الملك مىزند كه فراشباشى رسيده فورا كاغذ وزير مختار را عمدا مىدهد . صدراعظم مىگويد قرمساق پدرسوخته ! وقت آوردن كاغذ وزير مختار است . چوب را كشيده تا مىخورده زده است .