آتى اللّه عزّ و جلّ بنى أميّة الملك ؟ قال : ليس حيث تذهب إليه إنّ اللّه عزّ و جلّ آتانا الملك و أخذته بنو أميّة بمنزلة الرّجل يكون له الثّوب فيأخذه الاخر فليس هو للّذى أخذه « 1 » . و مؤيد ديگر : روايت نمود شيخ طبرسى در اعلام الورى در باب آيات نبىّ - صلّى اللّه عليه و آله - كه : و من ذلك بشارة موسى بن عمران به فى التوراة - فى خروج النبىّ من ولد اسماعيل ثم ذكر ألفاظه الى أن قال : و تفسيره إسماعيل قبلت صلاته و باركت فيه و أنميته و كثرت عدده بولد له اسمه محمّد يكون اثنين و تسعين فى الحساب سأخرج اثنى عشر إماما ملكا من نسله و أعطيه قوما كثير العدد « 2 » . پس بنابراين گرديده است ملك ، مال احدى كه نبىّ يا وصىّ باشند ، چنان‌كه جناب مقدّس الهى مىفرمايد : إِنِّي جاعِلٌ ( اى : آدم ) فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً « 3 » و إِنِّي جاعِلُكَ ( اى : ابراهيم ) لِلنَّاسِ إِماماً « 4 » ، و إِنَّا جَعَلْناكَ ( اى : داوود ) خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ « 5 » . پس براى بعضى با رخصت جايز التصرّف و مباح و اختبار است ، چنان‌كه خواهد آمد مؤيّدات و دليل آن و بىرخصت متصرّف آن ، جابر و غاصب و غلبه‌كننده است ؛ و مؤيد آن نيز خواهد آمد ؛ ان شاء اللّه . پس تصرّف ملك به سه وجه باشد :

--> ( 1 ) . كافى : 8 / 266 . ( 2 ) . اعلام الورى : 12 . ( 3 ) . بقره : 30 . ( 4 ) . بقره : 124 . ( 5 ) . ص : 26 .