از اين برادران ، هنگامى كه در مارس 1810 عازم شيراز بوديم شرح مىدهم . مسيرى كه ما عبور مىكرديم در امتداد منطقه رامهرمز بود و چندان با روستاهاى سه تن از اين برادران فاصله‌اى نداشت با اين ترتيب ما يك روز در ميان ميهمان يكى از اين برادران بوديم روز دوم وارد خانه كوچكترين آنها شديم هنگامى كه ناشتايى را صرف نموديم او وارد اتاق ما شد و ظاهرا خود را براى يك يورش و تهاجم آماده مىنمود در حين صحبت از ما پرسيد كه روز گذشته كه ميهمان برادرانش بوديم چگونه از ما پذيرايى به عمل آورد بدون اين كه منتظر پاسخ بماند گفت او سگ منفورى است و لياقت پذيرايى از كسى را ندارد او مرد انتقام - جويى است و اگر به او فرصت بدهم احشام و غله ما را به يغما خواهد برد ما از ميهمان‌نوازى او تشكر نموديم و گفتيم دليلى نمىبينم كه از پذيرايى و ميهمان‌نوازى برادرش گله يا شكايتى داشته باشيم او كمى بعد سوار اسبش شد و با عده‌اى از سوارانش از ده خارج شد و هنگام غروب با غنيمت فراوانى مراجعت نمود . جنگ و ستيزهاى دائم و تمام‌ناشدنى برادران در حقيقت يك نوع مصيبت براى خودشان و پيروانشان مىباشد . در همين موقع آنها از طرف بيگلربيگى بهبهان احضار شدند تا مبالغى كلان بابت خراج ساليانه پرداخت نمايند . با اينكه سكنه شهرى و روستايى اين منطقه زير سلطه مستبدانه حكومت شوشتر قرار دارد ولى احكام و فرامين او در بين عشاير كوچ‌روى اين منطقه به مورد اجرا گذاشته نمىشود . قبايل زيادى عرب‌زبان و فارسىزبان در خوزستان سكونت دارند كه بزرگترين قبايل عرب‌زبان دو قبيله آل‌كثير و بنىلام را تشكيل مىدهند قبيله آل‌كثير به شاخه‌هاى متعددى تقسيم مىگردد و جمعيت اين قبيله تقريبا به چهل هزار نفر تخمين زده مىشود