كروسينسكى ( مترجم : مهراب اميرى )
205
ده سفرنامه ( فارسى )
مىكشيدند و پس از توقف اسب بلافاصله به عقب و پهلو مىچرخيدند و با تارابين خود بهطرف دشمن خيالى شليك مىكردند . اگر ما بخواهيم در خوى و طبيعت سربازان ايرانى قضاوت كنيم بايد بپذيريم كه اينان سربازانى دلير و سلحشور و صاحب ديسيپلين هستند و چنانچه شجاعت و پايمردى آنان را در كسب پيروزيها مورد ارزيابى قرار دهيم من مىترسم كه بگويم آنها تا حد زيادى شباهت به قشون ايتاليا دارند كه در تمام روز مىجنگند و حتى يك نفر تلفات نمىدهند . در ارتش ايران به ندرت پيادهنظام به كار گرفته مىشود و به همين خاطر هم كيفيت پيادهنظام ايران به مراتب پستتر از سواره - نظام مىباشد براى مثال چندى قبل در بوشهر براى نشان دادن مهارت و كارآئى قشون مراسم سان و رژهاى ترتيب داده شده بود در اين مراسم كه سربازان شليك نمودند ابدا صدائى از هيچ تفنگى شنيده نشد آنان كه تصور مىكردند بدون خطر مىتوانند تفنگهاى پرشده را از باروت و ساچمه خالى نمايند در حين انجام اين كار بغتتا چند گلوله از تفنگها شليك شد و عدهاى از جمعيت را به قتل رسانيد . معمولا پيادهنظام هنگام محاصره شهرها يا قلاع نظامى به كار گرفته مىشود و در چنين مواردى آنها قريب يك ساعت يا بيشتر شهر يا قلعه را گلولهباران مىنمايند تا شكافى در ديوار ايجاد نمايند . همانطورى كه قبلا گفتيم در ايران به ندرت از پيادهنظام استفاده مىگردد . ايرانىها معمولا در جنگ بر عليه تركها اغلب پيروز مىشوند و يكبار هم ارتش هندوستان را شكست دادند . هنگامى كه پادشاه بخواهد فرماندهى سپاه را شخصا به عهده بگيرد تعدادى از سر - كردگان كه به عنوان گروگان در دربار شاه هستند افراد ابوابجمعى