و هر ده نفر به سركردگى يك اون‌باشى انجام وظيفه مىنمايد . اين فرماندهان حقوق خود را به‌طور منظم از شاه دريافت مىدارند خان هر طايفه بر تمام افواج ابوابجمعى خود نظارت مستقيم دارد و او در تمام مراحل به شاه متكى مىباشد . سربازانى كه به خدمت شاه و ارتش درمىآيند نام و نام پدر و سنشان در دفاتر مخصوص ثبت مىگردد چنانچه فردى بميرد بلافاصله نام متوفى از دفتر مخصوص حذف مىگردد براى يك خان يا رئيس طايفه بسيار دشوار و خطرناك خواهد بود كه كمتر از نتيجه و يا حدنصاب خود سرباز آماده به خدمت داشته باشد چنانچه وى تعدادى از سربازان خود را از خدمت معاف نمايد بلافاصله آنها به شاه شكايت خواهند نمود و چنانچه افرادى از اين سربازان بميرند « انباردار » يا مسئول سيورسات فورا از قضيه آگاه خواهد شد و با اين ترتيب فرمانده نمىتواند حقوق عقب‌افتاده چنين سربازانى را دريافت نمايد چرا كه در صورت چنين كارى فورا از طرف شاه معزول خواهد شد . معمولا سربازان ساليانه يا هر سه ماه يك بار حقوق خود را دريافت مىنمايند ولى هر گاه به محل دورى از منطقه خود اعزام شوند وسايل مورد نياز و خانه در اختيار آنها گذاشته خواهد شد و از اين بابت در مضيقه نمىباشند . در مورد نظم و ديسيپلين سربازان ايران چندان آگاهى ندارم زيرا كه تعداد كمى از آنها در شيراز مستقر بودند و اينان كه من ديده‌ام ظاهرا افرادى بى - انضباط و فاقد ديسيپلين بوده‌اند و به ندرت در مانور شركت مىكردند و اگر هم دست به بعضى تمرينات مىزدند اغلب در گروههاى چهار تا پنج نفرى در فواصل چند قدمى يكديگر موضع مىگرفتند و خود را با جنگ‌هاى جزئى و كم‌اهميت مشغول مىنمودند ولى در مانورهاى سواره اغلب پس از تاخت بغتتا دهنه اسب را