كه وزير خارجه هرجا برود همراه او بروند و مقررى محمد على ميرزا را مطالبه نمايند . نواب ايستادگى كرد . ولى بالاخره چون از لحاظ شئون دولت و حيثيت ملى اين توهين بسيار زننده بود ، وزارت ماليه به هرنحوى بود پول را راه انداخته شر فراشان سفارت را از سر نواب دور كرد . متعاقب اين قضيه در كاشان اتفاق ديگرى افتاد . يك ايرانى بدكار فاسد كه خود را تحت حمايت روسها كشيده و گماشتهء قونسول روس در كاشان شده بود مورد تعقيب مأموران دولت قرار گرفت . سفارت روس به شدت به اين عمل ، يعنى « تعقيب يك ايرانى از طرف دولت ايران » به عنوان اين‌كه وى عضو قونسولگرى و تعقيب وى توهين به دولت روس است ، اعتراض كرد و اصرار كرد كه دولت ايران رسما از اين مطلب معذرت بخواهد . نواب اين‌بار معذرت خواست . ولى كمى بعد در اصفهان يك صاحب‌منصب معزول ايرانى به حاكم تيراندازى كرده خود را به قونسولگرى روس رسانيد و دست مامورين از تعقيب او كوتاه شد . وقوع اين حوادث پىدرپى موجب شد كه نواب وزير خارجه استعفا كند . چه دانست كه اين توهين‌هاى متوالى فقط و فقط براى آن است كه او را تحت فشار بگذارند . او نيز استعفا كرد . اما نواب يك كار بزرگ ديگر نيز در دورهء وزارت خارجه خود نمود و آن اين‌كه به على قلى خان نبيل الدوله نمايندهء سياسى ايران در واشنگتن تلگراف كرد كه فورا به وزارت خارجهء امريكا مراجعه كرده صورتى از متخصصين ماليه فراهم آورد و بين كسانىكه مايل به آمدن به ايران هستند هيأتى استخدام كرده به ايران بفرستد . البته اين تصميم در نتيجهء تصويب و اجازهء مجلس بود كه در جلسات ماه‌هاى ذى القعده و ذى الحجه به دولت اجازه داده بود كه در خصوص استخدام مأمورين متخصص از آمريكا اقدام كند .