پيشگفتار چگونگى سياست امپرياليستى دولت انگليس ، و فعاليت مأموران انگليسى در لرستان ، از موضوعاتى است كه هنوز مورد بررسى قرار نگرفته است . تا جائى كه آگاهى داريم براى اولين بار در سال 1810 دو افسر انگليسى از طرف سرجان ملكم به لرستان اعزام شدند . اين دو افسر كه گرانت و فوردينگهام نام داشتند در خرم‌آباد بوسيله كلبعلى خان به قتل رسيدند . سپس سر هنرى راولينسون ( Henry Rawlison ) در سال 1836 همراه با تعدادى سرباز ايرانى به لرستان مسافرت كرد ( يادداشتهاى وى تحت عنوان : سفرنامه راولينسون به لرستان ، خوزستان و بختيارى . بوسيله نگارنده ترجمه شده است ) . پس از راولينسون ، چند نفر ديگر به لرستان آمدند كه مهمترين آنها آرنولد . ت . ويلسون ( Arnold . T . Wilson است . نامبرده در سال 1911 از لرستان ديدار كرد ، سپس در سال 1913 بار ديگر به لرستان باز گشت ( يادداشت‌هاى وى تحت عنوان : سفرنامه ويلسن يا تاريخ سياسى و اقتصادى جنوب غربى ايران بوسيله حسين سعادت نورى ترجمه گرديده است . از ديگر يادداشتهاى ترجمه نشده او « جغرافياى نظامى لرستان است » كه هم‌اكنون بوسيله نگارنده در دست ترجمه است ) . يكى از اهداف مهم ويلسون فراهم آوردن زمينه احداث راه‌آهن و جاده اسفالت سرتاسرى از طريق لرستان بود ( ر ك : سفرنامه ويلسن : صفحه 165 - 308 ) احداث راه‌آهن و جاده سرتاسرى هم از نظر تجارت ( به منظور حمل كالاهاى انگليسى از طريق خليج فارس مركز ايران ) و هم از جهت نظامى ( چنان كه