بر اثر شورش اهالى از بين رفت . پس از پير احمد پسرش كه ابو سعيد نام داشت بعنوان سيزدهمين اتابك بجاى وى نشست . ابو سعيد مدت دو سال بعنوان گروگان نزد ميرزا اسكندر در شيراز بسر برده و در سال 811 هجرى درگذشت . چهاردهمين اتابك شاه حسين پسر ابو سعيد است كه در سال 827 بوسيله بستگان خويش بقتل رسيد . پانزدهمين اتابك غياث الدين بن كائوس بن پشنگ است كه سلطان ابراهيم فرزند شاهرخ تيمورى او را بر كنار كرد و بدين ترتيب به حكمرانى خانواده فضلاوى خاتمه داده شد . بعد از انقراض اتابكان رؤساى طوايف بختيارى صاحب قدرت شدند ( ر ك شرفنامه 48 ) . ب - اتابكان لر كوچك : سلسله اتابكان لر كوچك كه بر قسمت شمال و غرب لرستان تسلط داشت از سال 580 هجرى ( 1184 ميلادى ) شروع و در سال 1006 هجرى ( 1597 ميلادى ) خاتمه يافت . پايتخت اتابكان لر كوچك خرم‌آباد بوده است . اتابكان لر كوچك از طايفه لر ( جنگروى ) بودند ولى اين سلسله بنام اولين اتابك كه خورشيدى نام داشت نامبردار است ( هنوز روشن نيست بين اين خورشيدى و محمد خورشيدى وزير حاكم سابق لرستان كه قبل از روى كار آمدن اتابكان لر بزرگ فرمانروائى داشته است رابطه‌اى وجود دارد يا نه ) . بعد از سال 730 حكومت بشاخه ديگرى منتقل شد كه ادعا داشتند از نسل على ميباشند و لقب ملك را بجاى اتابك به كار بردند . نياكان خورشيدى در خدمت حسام الدين از طايفه ترك شولى يا شله كه در اواخر حكمرانى سلجوقيان بر لرستان و خوزستان حكومت ميكردند درآمدند ( 550 - 580 ) . شجاع الدين خورشيد ابن ابى بكر بن محمد بن خورشيد به خدمت حسام الدين شوهلى كمربسته و او شحنگى قسمتى از لرستان را بوى واگذار نمود . بعد از مرگ حسام الدين ( در حدود 570 ) شجاع الدين بر تمام لر كوچك دست يافت و با طايفه جنگروى ( طايفه خودش ) كه زير نظر رقيب او يعنى سرخاب عيار بود بجنگ پرداخت . او در