زمزمهء اللّه اكبرخوان « 1 » خليل قاف تا قاف فروگرفته . انعام عام سلطانى چون فيض ابرنيسانى « 2 » به اطراف و اكناف رسيده . اعظم خواقين زمان ، احسب و انسب سلاطين دوران ، محيى مراسم كيان « 3 » ، ماحى « 4 » آثار ظلم و عدوان ، شعر شاهى كه تروخشك جهان فانى و باقى « 5 » * بر گوشهء خوان كرمش ماحضر آمد از جسم عدو طعمه دهد طير و سبع را * تنها نه همين ضامن رزق بشر آمد و از لطايف مواهب ربّانى و غرايب رغايب امانى كه حضرت سلطانى سليمان مكانى را ارزانى شده آنكه با طراوت نهال جوانى و غضاضهء دوحهء زندگانى [ a 6 ] « كشجرة طيبة اصلها ثابت و فرعها فى السماء » از آن اصل اصيل و فرع نبيل ظاهر « 6 » شده ، و از آن نهال برومند دو ثمرهء ارجمند رسيده كه يكى انجمن خلافت را شاهى و ديگرى ميان « 7 » نجوم سلطنت « 8 » ماهى ، يكى در « 9 » سپهر جلالت خورشيدى و ديگرى در جهان بسالت جمشيدى . بيت ماه و خورشيد ار نباشد بر فلك ما را چه غم * هست ما را زان دو رخ ، خورشيد و مهتابى دگر يكى سواد ديدهء اعيان سلاطين را نور ، و ديگرى سويداى دل اعاظم خواقين را سرور . يكى جهان معالى « 10 » و مكارم را آسمانى ، و ديگرى در جامعيّت محامد و

--> ( 1 ) . ب : خوانى ( 2 ) . ط : از قاف تا اينجا ندارد ( 3 ) . ط : به جاى آن دارد ماحى مراسم بدكيشان ( 4 ) . ط : مزيل ( 5 ) . ط : باقى و فانى ( 6 ) . ط : حاصل ( 7 ) . ط : ندارد ( 8 ) . ط : + را ( 9 ) . ط : بر ( 10 ) . اط : مكارم و معالى