غياث الدين بن همام الدين الحسيني ( خواند امير )
29
دستور الوزراء ( فارسى )
بساط نصفت قيام نمود ، لاجرم مدتى مديد بر مسند وزارت متمكن بود ، مصرع : « دولت از عدل پايدار شود » . ابو ايوب او نيز وزير ابو جعفر منصور بود . خالد بن سليمان ايضا در زمان ابو جعفر بأمر وزارت قيام مىنمود . يعقوب بن داود بن طهمان در بعضى از كتب معتبر به نظر اين ذرهء احقر درآمده كه داود در سلك دبيران نصر بن سيار انتظام داشت و ضمنا نسبت با يحيى بن زيد علوى بل اكثر سادات حسنى و حسينى در طريق محبت و اخلاص سلوك ميكرد و چون امام يحيى رضى اللّه عنه از دست اتباع نصر سيار شربت شهادت چشيد و ابو مسلم خروج نموده قاتلان آن جناب را مؤاخذه فرمود داود به خدمت صاحب الدوله « 1 » شتافت ، اما چندان التفاتى نيافت و پس از فوت او پسرانش « 2 » كه ارشد ايشان موسوم بيعقوب بود بملازمت اولاد امير المؤمنين حسن سلام اللّه عليه مبادرت نمودند و در وقتى كه ابراهيم بن عبد اللّه بن حسن بن حسين عليه السلام بر ابو جعفر دوانيقى خروج كرد يعقوب در ملازمتش بود و بعد از شهادت ابراهيم يعقوب بدست ابو جعفر منصور گرفتار گشته محبوس شد و چون مهدى بن منصور بكفالت امور جمهور اقدام نموده بر مسند خلافت نشست او را از محبس
--> ( 1 ) در اصل چنين است و ظاهرا بايد « صاحب الدعوه » باشد . ( 2 ) در اصل : « او و پسرانش »