غياث الدين بن همام الدين الحسيني ( خواند امير )

ديباچه 11

دستور الوزراء ( فارسى )

نسخهء خطى متعلق بدوست بزرگوار دانش‌گستر من آقاى سيد عبد الرحيم خلخالى كه تاريخ رمضان 1010 دارد و آن را در نسخه بدلها بعلامت « خ » نمايانده‌ام . ازين دو رادمرد بخشندهء كريم بسيار سپاس‌گزارم كه با كمال گشاده‌روئى و فراخ‌دستى مرا اجازه دادند كه از نسخه‌هاى ايشان براى آنكه بهرهء آن عام شود و بدست خوانندگان افتد طرف بردارم و بچاپ اين كتاب اقدام كنم . نسخهء آقاى اقبال از نسخه‌هاى روايت اولست كه نخست منحصرا آن را به كار برده‌ام و تا صحيفهء 104 از چاپ حاضر فقط بدان اعتماد كردم ولى چون درين مورد بيكى دو نقيصهء آن برخوردم نسخهء آقاى خلخالى را امانت گرفتم و از آن پس هردو نسخه را به كار برده‌ام و هرجا كه در يكى از نسخه‌ها متن معتبرتر و درست‌تر بود آن را اساس قرار دادم و اختلاف نسخه را در حاشيت افزودم ولى چون از آغاز نسخهء آقاى اقبال را اساس قرار داده بودم همه‌جا كه اختلاف نسخه تغييرى در معنى نمىداد و مخل در عبارت نبود ضبط نسخهء آقاى اقبال را برتر شمردم . كاتبى كه نسخهء آقاى اقبال را نوشته دقيق‌تر و درست نويس‌تر بوده است ولى كسى كه ندانستم بچه انديشه اين كار را كرده است در زمانى كه اين نسخه بدست او افتاده از چند جاى آن ورقى را كنده و از ميان برده است و در حاشيه آن را يادآورى كرده‌ام . نسخهء آقاى خلخالى از نسخه‌هاى روايت دومست كه خوندمير خود پس از 914 تا 916 ترتيب داده و به همين جهة افزونىهائى كه در جاى خود ايراد كرده‌ام بر نسخهء آقاى اقبال دارد ولى چون به چند خط مختلف نوشته شده و كاتب‌هائى كه آن را نوشته‌اند كم‌دقت‌تر بوده‌اند در جائى كه