انشاء « نيز ادامه ميداد اين موضوع را خود وى مينگارد « 1 » . غياث الدين كه بر استعداد و نيز اطلاعات محمد نخجوانى بر امور داخلى دولت ايلخانيان واقف بود ، طبق يرليغ ابو سعيد وى را به نگارش « دستور الكاتب فى تعيين المراتب » « 2 » توصيه نمود . محمد نخجوانى به علت اشتغالات بيحد نتوانست در حيات غياث الدين دست به كار انجام اين ماموريت گردد . « 3 » او در اواخر عمر و يا دقيق‌تر در سن هفتاد و سه سالگى « 4 » ، بعد از قتل وزير غياث الدين ، كه در سال 1336 بوقوع پيوست ، اثر خود را باتمام رسانيد . از كتاب او آشكارا پيداست كه اطلاعات كاملا گرانبهائى در دست داشته كه از واقعيت عينى آنزمان اخذ گرديده است . او يقين داشت كه در سايهء تاليف اين كتاب هنگام پيرى از لحاظ مادى تامين خواهد شد از اينرو « دستور الكاتب فى تعيين المراتب » را به سلطان اويس ( 1356 - 1374 ) پسر شيخ حسن بزرگ ( 1336 - 1356 ) موسس سلسله جلاير اتحاف نمود « 5 » . ما نميدانيم

--> ( 1 ) - محمد نخجوانى ، دستور الكاتب فى تعيين المراتب ، متن انتقادى ، جلد اوّل ، قسمت اوّل ، مسكو ، 1964 ، ص 24 . ( 2 ) - در همانجا ، ص 25 ، ( 3 ) - در همانجا ، ص 25 . ( 4 ) - براى توضيح بيشتر مراجعه كنيد به : محمد نخجوانى ، اثر فوق الذكر ، جلد اوّل ، قسمت اوّل ، مسكو ، 1964 ، مقدمه ، ص 8 - 9 ( مقدمه به زبان فارسى ، ص X - IIIX ) . ( 5 ) - محمد نخجوانى ، متن انتقادى فوق الذكر ، جلد اوّل ، قسمت اوّل ، ص 13 - 27 ؛ جلد دوم ، ص 361 - 367 .