محمد بن هندوشاه نخجوانى
360
دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )
عود « 1 » سوز « 2 » و بزم ساز تير دبير در ديوان سلطنتش با عقل مجرّد هم داستان و هم راز « 3 » ماه آسمان نورد « 4 » رايد اخبار فتح و نصرت اوست و عناصر و اركان متابع فرمان قضا مضا و محكوم احكام قدر قدرت او جنّ و انس و وحش و طير هواى « 5 » طاعتش را بدل و جان جويان و مسرع « 6 » فهم و وهم در طلب ( * ) شاء و جلال « 7 » او و اگرچه در نخواهند « 8 » يافت پويان شعر « 9 » آنك نظام ملك را گوهر او دهد « 10 » شرف * و انك دوام عمر را دولت او كند ضمان « 11 » فلك سير ملك سيرت كه بر درگاه او زيبد * فلك را استان بوسى ملك را بنده فرمانى « 12 » ( * ) شاه شاهان و خان خانان و مادهء نعمت امن و امان سايهء مرحمت و عاطفت حضرت يزدان « 13 » معز الدنيا و الدين شيخ « 14 » اويس بهادر « 15 » خان خلد الله ملكه « 16 » و سلطانه و اعلى
--> ( 1 ) - ت : عفود . ( 2 ) ث : سپاز . ( 3 ) ت : راه . ( 4 ) پ : بورود . ( 5 ) پ : سوداى . ( 6 ) پ : مرغ ( * 7 ) - آ : شا و جلال ، پ : شا و جلال ، ت : ؟ ؟ ؟ و جلال ، ث : شاء جلال ، ب ج : شاهء و جلال . ( 8 ) پ ت : نخواهد . ( 9 ) ج : حذف شده . ( 10 ) - پ : شد . ( 11 ) - آ : جوان - در بالاى اين كلمه - ؟ ؟ ؟ - افزوده . ( 12 ) - پ : فرمان ( * 13 ) - ج : حذف شده . ( 14 ) - پ ج : حذف شده . ( 15 ) - پ : بهادر بهاد . ( 16 ) - ت : ظله