او در گذشتيم و او را عفو فرموديم « 1 » مىبايد كه چون بر مضمون « 2 » حكم وقوف « 3 » يابد بدلخوشى متوجه اين طرف گردد كه عنايت و مرحمت شامل حال اوست نوع دوم شهاب الدين على و تاج الدين احمد بدانند كه درين وقت نمودند كه ايشان بتسويل شيطان با مخالفان اين جانب موافقت نموده‌اند و باغراء ايشان از راه رفته و چون بالهام توفيق از قبايح افعال « 4 » خود واقف شده در مقام « 5 » ندامت‌اند و استعفا مىطلبند و همواره مكارم عميمهء ما « 6 » بر عفو مجرمان و اغماض از هفوات « 7 » زلات مقصور و مصروف بوده از سر جرايم ايشان در گذشته اين حكم انفاذ « 8 » فرموديم تا چون بندامت متمسك شده‌اند « 9 » و الندم توبة به هيچ حال متردد « 10 » خاطر نباشند و عراض عفو ما را از ان فسيح‌تر « 11 » دانند كه بتصادم هفوات « 12 » ارباب زلات محل ازدحام گردد و محال « 13 » عفو و اغماض از جرايم ايشان نباشد « 14 »

--> ( 1 ) - آ ب پ ث : فرمود ، ت : فرموده . ( 2 ) ت : حذف شده . ( 3 ) ب : واقف . ( 4 ) ج : احوال . ( 5 ) ت : محل . ( 6 ) پ : حذف شده . ( 7 ) ب : هوات . ( 8 ) ب ت ث : نفاد . ( 9 ) ث : شده‌ايد . ( 10 ) - ب : حال و - افزوده . ( 11 ) - آ : ؟ ؟ ؟ ببح ، ب : ق ؟ ؟ ؟ ، پ : قيح ، ت : منتح ، ث : ف ؟ ؟ ؟ ح ، ج : فسيح . ( 12 ) - ب : هوآت . ( 13 ) - پ ت ج : مجال . ( 14 ) - ب ت : نباشند